Üzüntü

    


                     Üzülme boşu boşuna
                     Zaten ne var üzülecek?
                     Üzülüp sızlanarak
                     Ne değişir ki sanki
                     Tüm sevinçler bekler seni
                     Üzülme çok yakın hepsi

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

OLMASAM DA OLURDU

Yaşadığımız hayat olaylar falan hep bize özel. Maalesef bizim düşüncelerimizi kimse takmıyor. En yakınlarımız bile olsa çoğu zaman yok hükmündeyiz biz. Bizim normal insanlar gibi duygularımızı göstermeye hakkımız da yok maalesef. Hadi var diyelim kafamız attı kızdık bir şeye. Başka bir şeye tepki göstersek de suçlu biziz. Kız çocuk erkek çocuk ayrımı da oluyor zaten genelde. Kız çocuğun görünmediği yerler de tabi var. Erkek çocuk tabi ailenin göz bebeği ya ablasını bir şey yerine koymayıp "şu" diye tarif etmesi de normal karşılanır. Kızlar ne ki zaten bu zamanda yaşamayacaksın arkadaş. Erkek akşama kadar evde yok kimse birşey demez. Sen evde azıcık anneni dinlemedin, kızdın falan ya.... İşte yapmaman gereken bir şeyi yaptın. Sen kızsın yapacaksın çünkü. Erkek çocuğa gelince o nasılsa erkek çevirir kendini ama sen... Kızsın sen maalesef... Duyguların önemsiz, varlığın önemsiz, sen kimsin ki? Ne sanıyorsun kendini? Masayı toplayacak, silecek ve sehpaları düzeltecek kişi sensin ...
Devamı

HAYAT VE İNANÇ BÖLÜM:PARKTA MAÇIMIZ VAR

Resim
Evet, Hayat'la buluşmak için herşeyi hazırladım. Tek bir sorun var; nasıl haber vereceğim? Kimseyi karıştırmak istemiyorum bu sefer bu mevzuya. Ben düşünürken Güven abi kapıyı çaldı. Güven abi: -İnanç bugün maçımız var. Sende gelmek ister misin? İnanç: -Kimler geliyor? Güven abi: -Sen, ben, Can işte birkaç kişi daha var. İnanç: -Can da mı geliyor? Güven abi: -Evet seyirci olarak da kızlar gelecek zaten. İnanç: -Hangi kızlar? Güven abi: -Bizim apartmanda kaç kız tanıyorsun? İnanç: -Doğru abi Hayat da var öyleyse dimi? Güven abi: -Evet Hayat da var hatta Elif ve Gül de var. Sen de gel istersen? İnanç: -Tamam hemen geliyorum.  Can: -Abilerim gitmiyor muyuz? Hadi da akşamdan beri maç etmeyi bekliyorum. Güven: -Tamam sen git sahadan yer kap istersen biz İnanç'la geliriz sonra. Can: -Tamamdır. •••••••••••••••• Hayat da Gül ile beraber parka gidiyordu.  Gül: -İnanç maça gelecekmiş? İçimden bir ses onu ikna ettiklerini söylüyor. Hayat: -Bilmiyorum İnanç bu yani ne yapacağı...
Devamı

İNANÇ VE HAYAT BÖLÜM 50; HAYAL VE GERÇEK

Resim
Hayat, son olanlardan sonra artık İnanç'la görüşmüyordu. Hayattan bıkkın bir Hayat vardı artık. Hiç bir şeyi eskisi gibi büyük bir mutlulukla yapmıyordu.  Can: -Abla sen İnanç abiyle küs müsün? Hayat: -Ne alaka? Yani neden böyle düşündün ki? Can: -Geçen gün seni sordu doktor yürüyüş vermiş ablan müsait olunca beraber yürürüz, dedi. Hayat: -Sen ne dedin? Can: -Geçmiş olsun dedim bir yerinde bir şey var mı diye sordum. Hayat: -O ne dedi? Can: -İyiyim yok birşeyim, dedi.  Hayat: -Başka bir şey dedi mi? Can: -Yok abla hem bana niye soruyorsun? Ben sizin aracınız değilim diye biliyorum ama. Hayat: -Bir daha konuşursan ona dedi ki; ablam seni sevmiyor boşa hayal kurmanın manası yok. Can: -Ben karışmıyorum hem gerçekten sevmediğine emin misin? Hayat: -Senin bir yere gitmen gerekiyordu sanırım dimi? Spor falan hadi canım kardeşim git sen en iyisi. Can: -Abla ben çocuk değilim biliyorsun dimi? Hayat: -Büyüdün de bana karşı mı geliyorsun sen? Can: -Biz neden normal kardeşler...
Devamı