OLMASAM DA OLURDU
Yaşadığımız hayat olaylar falan hep bize özel. Maalesef bizim düşüncelerimizi kimse takmıyor. En yakınlarımız bile olsa çoğu zaman yok hükmündeyiz biz. Bizim normal insanlar gibi duygularımızı göstermeye hakkımız da yok maalesef.
Hadi var diyelim kafamız attı kızdık bir şeye. Başka bir şeye tepki göstersek de suçlu biziz. Kız çocuk erkek çocuk ayrımı da oluyor zaten genelde. Kız çocuğun görünmediği yerler de tabi var. Erkek çocuk tabi ailenin göz bebeği ya ablasını bir şey yerine koymayıp "şu" diye tarif etmesi de normal karşılanır. Kızlar ne ki zaten bu zamanda yaşamayacaksın arkadaş. Erkek akşama kadar evde yok kimse birşey demez. Sen evde azıcık anneni dinlemedin, kızdın falan ya.... İşte yapmaman gereken bir şeyi yaptın. Sen kızsın yapacaksın çünkü. Erkek çocuğa gelince o nasılsa erkek çevirir kendini ama sen... Kızsın sen maalesef... Duyguların önemsiz, varlığın önemsiz, sen kimsin ki? Ne sanıyorsun kendini? Masayı toplayacak, silecek ve sehpaları düzeltecek kişi sensin maalesef... Azıcık bunalıp sesini yükseltmeye de hakkın yok. "Ne yaptın ki? Biz senin gibiyken neler yapıyorduk? Sen çok rahat büyüdün." Falan denilir her zaman. Erkek çocuğa laf yok. "Gözünde varsa yapar, senin onunla ne işin var?" Oğluşun kıymetli sonuçta soyu devam ettirecek ben kimim ki? Keşke olmasaydım. Sonuçta duygularını ifade edemiyorken ha ölüsün ha yaşıyorsun.
"Varlığım gözünüze batıyor ama yokluğumu da kimse düşünmek bile istemiyor.
Ben görünmez değilim; beni yok sayan gözlere inat varım."
Yorumlar
Yorum Gönder