ORTAK İŞ YERİ

Burası hem İnanç'ın hem Hayat'ın ortak mekanı olabilirdi. İnanç sabah erkenden kalktı ve tabiki Hayat'la bu mevzuyu konuşmaya gitti.

Hayat:

-Ne oldu İnanç?

İnanç:

-Restoranın ismini değiştirmek istiyorum.

Hayat:

-Neden niye ki? Niye böyle bir karar verdin?

İnanç:

-İnanç Usta'nın yeri bence artık yeterli bir tanım değil.

Hayat:

-Neden ki gayet güzel bir isim bence? Hem herkes böyle tanıyor mekanı, isim değişikliği yaparsan kimse gelmez.

İnanç:

-Belki biri gelmesin diye ismini değiştirmeliyiz. Sence yeni mekanın ismi ne olmalı?

Hayat:

-Bilmiyorum İnanç senin mekanın sonuçta. Ama bence mekanı geliştirmelisin.

İnanç:

-Nasıl yani?

Hayat:

-Mesela öncelikle sandalyeler buraya eski hava veriyor. Modern bir mekan için öncelikle köşelere birer köşem koltuk koyabilirsin. Masalara da masa örtüsü sersen daha modern durur. Sonra mutfağa geliyoruz. Çeşit çeşit yemek e bunları kim yapacak? Senin acil bir aşçıya ihtiyacın var. Hatta bulaşıkçı da olmalı bence.

İnanç:

-Çok mantıklı düşündün, bunlar neden benim aklıma gelmedi?

Hayat:

-Mekana düzen vermek neden aklına gelmesin ki? Düzen herşeydir yani.

  İnanç:

-Doğru o yüzden bundan sonra mekanın kadın bir sahibi olmalı diye düşünüyorum.

Hayat:

-Mantıklı düşünmüşsün. Sonuç olarak tek başına senin herşeye yetişmen zor olur.

İnanç:

-Bence de o zaman mekana ortak olmak ister misin?

Hayat:

-Ben. Yani yapabileceğimi düşünmüyorum. Yani ne anlarım ben restoran işletmekten. Üstelik Can burada çalışıyor yani ayıp olur.

İnanç:

-Bence hallederiz. Üstelik Can da yani sadece burada çalışan yani. İç işlerine karışmaz.

Hayat:

-Peki İnanç ama yani bunun üstesinden kalkabilir miyiz sence?

İnanç:

-Kalkarız bence. Hem kalkamazsak da en fazla ne olabilir ki?

Hayat:

-Bilmiyorum İnanç, ama sana şunu söylemeliyim ki ben genelde birşeye bulaşırsam o iş biter, çöker ve iflas eder. Sonra pişman olursun ama iş işten geçer.

  İnanç:

-Abartmıyor musun?

Hayat:

-Ya bak öyle olacak hissediyorum. Bu işin sonu hiç iyi değil.

İnanç:

-Bu benim umurumda mı sence?

Hayat:

-Değil mi?

İnanç:

-Bak Hayat yolun başında söyledim sana bu yolun sonunda ne olursa olsun birlikte olalım yeter bana (⁠◍⁠•⁠ᴗ⁠•⁠◍⁠)⁠❤.

Hayat:

-Diyorsun, tamam o zaman.♥⁠╣⁠[⁠-⁠_⁠-⁠]⁠╠⁠♥.

İnanç:

-Çok sevindim. O halde hayırlı olsun.

Hayat:

-Ben tam olarak ne yapıcağım peki şimdi?

İnanç:

-Benim gibi istediğinde buraya gelip kontrol edip gideceksin. Zaten birlikte yapıcaz kontrollerimizi.

Hayat:

-Şey İnanç?

İnanç:

-Ne oldu?

Hayat:

-Bir şey soracağım?

İnanç:

-Tabi sor canım.

Hayat:

-Biz şimdi 7/24 burada mı olacağız yani?

İnanç:

-Hayır gerek yok nöbetleşe dururuz haftada bir gelip ben kontrol ederim. Sonra seni getirip bir hafta da beraber kontrol ederiz. O şekil.

Hayat:

-Senin için zor olur, hem benimle hem yalnız gelmek.

İnanç:

-Boşver ne olacak ki? Tek gelip kontrol etmek sıkıcı oluyor zaten. 

Hayat:

-Tam olarak neyi kontrol ediyoruz peki?

İnanç:

-Restoranda herhangi bir sorun var mı? Ne tür yemekler yapılmalı vs. Onları kontrol edicez.