BUNLAR DA KİM?

"Mahalleye yeni birileri taşınmış hem de çocukları vardı. Acaba kim bunlar? Şimdiden hiç gözüm tutmadı yalnız."

-Ne hakkında konuşuyorsun tam olarak? 

Hayat: 

-Aşağı mahalleye yeni birileri taşınmış onu diyorum. 

İnanç: 

-Ve kafanda "kesin kötü birileridir." Diye kurgulayıp duruyorsun?

Hayat: 

-Yok ya ne alaka? 

İnanç: 

-Tabi canım hiç alakası yok "gözüm tutmadı" ne öyleyse? Hem ona bakarsan beni de o kadar yargılamıştın sonuç ortada..

Hayat: 

-O konuya hiç girmeyelim hem sen merak etmiyor musun? Bunlar kimdir neyin nesidir? Bence kesin sende merak ediyorsun hatta benden bile fazla merak ediyor olabilirsin. 

İnanç: 

-Yalnız bu kadar merak ediyorsun madem gidip sorsana "kolay gelsin hoş geldiniz mahallemize" falan de yani karşıla. 

Hayat: 

-Ay bana diyene kadar sen sorsana bak birsürü adam var orada şimdi ben aşağı inip sorsam yanlış anlaşılır. 

İnanç: 

-Merak eden sensin diye dedim ben hem onların durumunda biz de olabilirdik biri bizi böyle gözetlese hoşuna gider miydi? 

Hayat: 

-Ay İnanç valla şiştim hem ben gözetlemedim, kimler nasıl tipler baktım sadece. Yoksa ne gözetleyeceğim işsiz güçsüz ajan mıyım ben? 

İnanç: 

-Sen bana laf mı soktun şuan? 

Hayat: 

-Nasıl anlamak istersen... 

İnanç: 

-Ben restorana gidiyorum istersen sen de gel. 

Hayat: 

-Sen git benim işlerim var.

İnanç gülerek: 

-Gözetleme falan... Tamam anladım. Kolay gelsin.

Hayat:

-Yok ya banane ben çocukları kaldırıp onlara yemek falan yapacağım sonra temizlik falan belki çocuklarla dışarı çıkarız falan. 

İnanç: 

-İstersen gel restoranda yersiniz çocuklarla Rabia çok güzel kahvaltı çeşitleri hazırlamıştı. 

Hayat: 

-Tamam çocukları kaldırıp geleyim bari.

Hayat çocukların odasına girdi. Perdeyi açtı.

-Hadi kalkın bakalım sabah oldu yavrucuklarım.

Kader yorganın altından baktı: 

-Anne ben uyanıktım zaten. 

Hayat: 

-Öyle mi? Sen hep yorganın altından bizi dinle zaten. 

Kader:

-Kahvaltıyı restoranda yapacakmışız dimi? 

Hayat:

-Onu da mı duydun? Madem uyanıksın kalk yani ne yorganın altından dinliyorsun? 

Kader: 

-Yeni birileri taşınmış mahalleye, çocukları da varmış galiba, babam öyle dedi.

Hayat:

-E sen uyanıkmışsın kimi kandırıyorsun? Kalksana ne yatıyorsun?

Kader: 

-Kadir yatıyor ama o yatıyorsa ben de yatacağım.

Hayat, bu kez Kadir'in yatağının başına gitti. 

Hayat: 

-Oğlum tatlım hadi sabah oldu kalk da kahvaltıyı restoranda yiyecekmişiz bu sabah. 

Bu diyalog Kader'in gözüne battı:

-Onu daha güzel kaldırıyorsun valla kıskandım.

Hayat: 

-Nesini kıskandın? Seni de öyle çağırdım ya. 

Kader: 

-Tabii canım tabi. 

Hayat: 

-Hem sen uyanık bakıyormuşsun zaten. 

Kadir yatağında kıpırdandı: 

-Ne ses yapıyorsunuz sabah sabah ya ne oldu? Offf....

Hayat: 

-Hadi kalkın da kahvaltıya dışarı çıkacağız.

Hayat odadan çıktı.

Kadir: 

-Ne dışarısı ya sabah sabah? 

Kader: 

-Mahalleye yeni birileri taşınmış kesin ondan. 

Kadir: 

-Ne alaka?

Kader: 

-Annemle babam konuşurken duydum hiç iyi insanlar değilmiş galiba. 

Kadir: 

-Neyse boşver. Kalksana ya...

Kader: 

-Önce sen kalk ben beklerim seni.

Kadir: 

-Önce ben uyandım demesini biliyorsun ama...

Kader: 

-Ya altı üstü kalkcan ne mesele yaptın ya? 

Kadir: 

-Senin benimle ne işin var? Uyandıysan kalk işte, kimin önce kalktığının ne önemi var?

Hayat odaya geri döndü:

-Siz hâlâ kalkmadınız mı? Hadi hadi bak biz gidiyoruz. Yalnız kalırsınız ha. 

Kader: 

-Kadir kalkmıyor. 

Kadir: 

-Diyene bak senin benimle ne işin var ya.

Hayat: 

-Yataktan beri bütün olan biteni dinleyip hâlâ yatmakta neden direniyorsun kızım?

Kader: 

-Önce Kadir kalksın. Oğluşun sonuçta. 

Hayat: 

-Hadi Kadir. Kalkın artık biriniz. Bak güneş tepenize çıktı. Bu kadar yatılır mı? Okula giderken ne yapacaksınız? 

Kadir: 

-Doğru diyorsun anne, bu tembel de hâlâ yatıyor işte. 

Kader: 

-Ben senden önce uyandım bir kere. 

Kadir: 

-Uyandın da ne yaptın? Önce ben kalktım işte. 

Kader: 

-Offf Kadir ya... Yalnız yeni gelen çocukları hiç gözüm tutmadı.

Kadir: 

-Gördün mü de? 

Kader: 

-Annemin de gözü tutmamış demek ki kötü insanlar. 

Kadir: 

-Çıkıp bakalım mı?

Kader: 

-Yüzümüzü bile yıkamadık daha hem açım ben. 

Kadir: 

-Yıkasaydın iki saat ne dikiliyorsun tepemde, hadi ben gidiyorum, sıranı bekle. 

Kadir lavaboya gitti. 

Kader de onu beklerken Hayat geldi. 

Hayat: 

-Günaydın. Hele şükür kalktın. Kadir nerede? 

Kader: 

-Sıramı kaptı.

Hayat: 

-Yalnız çok yavaşsınız ikiniz de. Kime çektiniz diyeceğim de şimdi zaten belli. 

İnanç geldi o sırada: 

-Ya iki saattir restoranda bekliyorum ne yapıyorsunuz ya? 

Hayat: 

-Çocukların güzellik uykusu uzun sürdü de kaldıramadım.

İnanç gülerek Kader'e baktı; 

-Ne oldu kız günaydın? Daha yüzünü bile yıkamadın dimi? 

Kader: 

-Baba ama benim suçum yok senin bu oğlun var ya onun yüzünden.

Kadir lavabodan çıktı: 

-Yine ne diyor bu? Neyse geç. 

Kader lavaboya geçti. Yüzünü yıkayıp salona geri döndü.

İnanç: 

-Hadi çıkıyoruz mu? 

Hayat: 

-Kader şu saçını başını bir düzelt ya, ne biçim kızsın sen? 

Kader: 

-Ya ne var topladım bitti işte. 

Hayat: 

-Bir aynaya bak istersen. Papaz gibi olmuşsun. 

Kadir:

-Harbi tipe bak ya:).

Kader: 

-Ne var ya topladım işte. Bence güzel. 

Hayat: 

-Harbi çok güzel taramadan topladın tabi gel taraklarını getir de bir tarayayım.

Kader gidip banyodan tarak ve toka poşetini getirip geldi. 

Kader: 

-Getirdim. 

Hayat: 

-Otur şöyle.

Hayat, Kader'in saçını taradı.

Kader: 

-Ay anne yavaş...Acıdı.

Hayat: 

-Taramadan toplarsan olacağı bu. Dur bir. Hah tamam. Hadi hazırlanın çıkalım. 

Kadir:

-Hazırdık biz zaten. 

Kader: 

-Ne giyeyim ben? 

Hayat: 

-Hırka giyeceksin daha.

Kader: 

-Hava soğuktur ya kaban giyelim bence. 

Kadir: 

-Bu ayda bir de atkı şapka eldiven falan tak anne var ya bunun mantık...

İnanç: 

-Alt tarafı şuradan şuraya gideceğiz o kadar da üşü yani bir şey olmaz. 

Kader:

-Giyiyorum o zaman ben bunu. 

Kader siyah hırkasını giydi.

Kader: 

-Başımı bağlayayım mı?

Hayat: 

-Sen bilirsin bence bir maske falan da tak hava tam hastalık havası çünkü. 

Kader başını bağlayıp ağzına maske taktı. 

Kadir: 

-Çıkalım mı artık valla karnım zil çalıyor. 

İnanç: 

-Hadi bismillah çıkalım. 

Dördü birden kapıda ayakkabılarını giyip nihayet dışarı çıktı. 

Restorana doğru giderken Gül ve Can'la karşılaştılar.

Gül: 

-Naber kanka? Hayırdır böyle cümbür cemaat nereye gidiyorsunuz?

Hayat: 

-Kahvaltıya restorana kadar gidiyoruz. Bu arada karşıya kim taşındı sabah sen biliyorsundur. 

Gül: 

-Bir aile taşındı galiba tanışırız belki bir gün gideriz. 

Hayat: 

-Bakarız kanka. Sen bilmiyorsun yani. 

Gül: 

-Kanka zaten sabah taşındılar diyorsun hangi ara haberim olsun o kadar da haber ajansı mıyım ben? 

Hayat: 

-Neyse kanka hadi görüşürüz.

Restorana geçtiler. Rabia onları karşıladı. 

Rabia: 

-Hoşgeldiniz abi. Ne istersiniz? 

Kader: 

-Ben şöyle çok güzel bir patates kızartması istiyorum. 

Rabia: 

-Tamam, siz sen ne istiyorsun? 

Kadir:

-Ben...bilmiyorum ne yesek anne sen ne istiyorsun? 

Hayat: 

-Rabia sen bence bize 2 porsiyon köfteli patates ver. 

İnanç: 

-Neden 2 porsiyon yetmez ki? 

Hayat: 

-Çocuklar yemiyor sonra, artık olmasın, yetmezse alırız. 

Rabia: 

-Tamamdır getiriyorum. 

Rabia mutfağa gitti. O sırada Deniz ve İnci de çocuklarla restorana girdi. 

Hayat: 

-İnanç, çaktırma arkanda yeni taşınanlar var. Onlar niye geldi acaba? 

İnanç: 

-Acıkmışlardır Allah'ım taktın sen de ya. Kafada kurma istersen kalk sor.

Büşra, Deniz ve İnci'nin yanına geldi. 

Büşra: 

-Hoşgeldiniz ne alırsınız? 

Deniz: 

-Neler var? 

Büşra: 

-Kahvaltı çeşitleri, menemen, yumurta, sucuklu yumurta, haşlanmış yumurta, patates kızartması.... Menüde yazıyor zaten hepsi çay da verebilirim isterseniz. 

İnci: 

-O zaman biz 2 çay ve simit alalım gerçi.... Çocuklar ne istersiniz siz? 

Derin:

-Ben patates kızartması istiyorum. 

Deniz: 

-Bence menemen alalım. 

İnci: 

-Bence çok açılmayalım 2 çay 2 simit yeter. 

Ege: 

-Ben yumurta istiyorum. 

İnci: 

-Sen yumurtayı evde bile yemiyorsun burada mı istiyorsun? 

Derin: 

-Ben patates kızartması istiyorum.

İnci: 

-Evde yaparım yersiniz. 

Derin: 

-Ama anne ya...

Deniz: 

-İnci bence herkes istediğini yesin. Tatsızlık çıkmasın sonra. 

İnci: 

-Deniz bence iki çay iki simit yeterdi bize.

Deniz: 

-Bir yere mi yetişmemiz lazım acele kahvaltı gibi çocuklar başka şeyler istiyor işte. 

Büşra: 

-Şey isterseniz ben bu istediklerinizin hepsini getireyim sonra beğenmezseniz parasını iade ederiz öyle yapalım. 

İnci: 

-İyi öyle olsun bari. 

Deniz: 

-İnci iyi misin? 

İnci: 

-İyiyim ya sıkıntı yok.

Büşra hepsinin siparişlerini getirdi.

Deniz: 

-Teşekkür ederiz. 

İnci: 

-Teşekkürler.

Deniz menemeni önüne alırken sordu; 

-İnci sen menemen sevmiyor musun?

İnci: 

-Yok seviyorum da canım istemiyor. Esasında ben sabah kahvaltı yapmayı da sevmiyorum biliyorsun ki.

Derin: 

-Yalnız anne var ya keşke patates kızartması isteseydin.

Ege: 

-Yumurtaya bak. Anne bence beraber yiyelim bunu. 

İnci: 

-Beğenmedin mi? 

Ege: 

-Kıymalı yumurta mı isteseydim ki? Sade yumurta mı olur nereden aklıma geldi lan bu benim. 

Derin: 

-Patates kızartması isteyebilirdin bak ne güzel. 

Deniz:

-Hepimiz menemen alsaydık daha güzel olurdu. 

İnci: 

-Bence evde yerdik burada sadece çay içip simit de içebilirdik.