İçimden Geçenler

"Mahalleye yeni birileri taşınmış hem de çocukları vardı. Acaba kim bunlar? Şimdiden hiç gözüm tutmadı yalnız." -Ne hakkında konuşuyorsun tam olarak?  Hayat:  -Aşağı mahalleye yeni birileri taşınmış onu diyorum.  İnanç:  -Ve kafanda "kesin kötü birileridir." Diye kurgulayıp duruyorsun? Hayat:  -Yok ya ne alaka?  İnanç:  -Tabi canım hiç alakası yok "gözüm tutmadı" ne öyleyse? Hem ona bakarsan beni de o kadar yargılamıştın sonuç ortada.. Hayat:  -O konuya hiç girmeyelim hem sen merak etmiyor musun? Bunlar kimdir neyin nesidir? Bence kesin sende merak ediyorsun hatta benden bile fazla merak ediyor olabilirsin.  İnanç:  -Yalnız bu kadar merak ediyorsun madem gidip sorsana "kolay gelsin hoş geldiniz mahallemize" falan de yani karşıla.  Hayat:  -Ay bana diyene kadar sen sorsana bak birsürü adam var orada şimdi ben aşağı inip sorsam yanlış anlaşılır.  İnanç:  -Merak eden sensin diye dedim ben hem onların durumunda biz de ola...

Sabah vakti erkenden kalkan Deniz bir süre evdekilerin de uyanmasını bekledi. Güneş doğarken ortam sessiz, ev sessizdi. Güneşin doğuşu yeni bir günün yeni maceraların başlangıcıydı her gün. Deniz her güne büyük bir mutlulukla başlıyordu ama akşama kadar bu ruh hali kaç kere değişime uğrayacaktı kim bilir? Mavi gözleri ve sarı saçlarıyla ortama güven veriyordu. Deniz için bir insanla yaşamak önemliydi ama eşi İnci'yle hayatı derinden yaşamak çok daha öncelikliydi. İnci kendince biraz sıkıntılı, kimsenin kahrını çekemeyeceği hastalıkları olan bir karakter olmasına rağmen Deniz ona "Hastalık görmek istemeyeni korkutur güzelim. Ben senden korkmuyorum senin derin yaşayış tarzını seviyorum."demişti. İnci de karşısında her halini ciddiye alan ve gerçekten anlamaya hazır birini görünce mutlu olmuş, bütün dertlerini unutmuştu.  İnci küçükken büyük bir hastalık geçirmişti ve o zamanlarda küçücük bedeninin kaldırdığı bu yükü şimdi ruhu kaldıramıyordu. İstese de istemese de bir anda ...