İNANÇ VE HAYAT BÖLÜM 30; OLANLARDAN SONRA İLK BULUŞMA

Olanlardan sonra ilk buluşma
İnanç, Hayat'a mahalleye geri geldiğine dair mesaj attı."Hastaneden çıktım mahalleye döndüm dün akşam seni çok özledim." Hayat, İnanç'ın onun numarasını aldığını bilmediği için:
"Siz kimsiniz ya? Hem ben kimsenin hayatına karışmam. Banane yani, beni hiç ilgilendirmiyor."
İnanç buna karşılık mesaj yazmaya devam etti:
"Beni çok ilgilendiriyor istersen oturup konuşalım. Bir saat sonra mahalledeki parkta buluşalım."
Hayat karşısında nasıl bir tip olduğunu bilmediği için direkt engelleyip telefonu kapattı.
Hayat, bu durumda kime danışmalı bilmiyordu ama baya korkmuştu. Bu yüzden aşağı mahalledeki polis merkezine danışmaya gitti.
Yolda Leyla'yla karşılaştı. Leyla:
-Hayırdır Hayat sen buralara gelir miydin ya? Ne o yapayalnız sokağa çıkmıyordun?
Hayat:
-İşim var Leyla.
Leyla:
-Ne işin var benimle normalde işin olmaz senin?
Hayat:
-Bu seni hiç ilgilendirmez. Çekil yolumdan.
Leyla daha çok önüne geçip:
-Neden sürekli bu öfke? Gül yok diye dimi? Ay kıyamam.
Hayat:
-Leyla gider misin? Senin başka işin yok mu?
Leyla:
-Ay İnanç da yok ya ondan bunlar. İnanç geçen seni sordu.
Hayat:
-Nasıl ya? Hem neden sana?
Leyla:
-Bilmiyorum artık ama sen treni kaçırdın geçmiş olsun.
Hayat:
-Ne dedi ki sana?
Leyla:
-Neden söyleyeyim seni aradı zaten açmamışsın, üstüne üstlük engellemişsin de çocuğu. Çok üzüldü valla.
Hayat:
-Sabah arayan o muydu?
Leyla:
-Valla ne zaman aradı bilmiyorum beni de hiç ilgilendirmiyor zaten.
Hayat:
-Tamam Leyla sağol çok teşekkür ederim.
Hayat o an ilk defa Leyla'ya sevgisini gösterdiğinde Leyla:
-Hayat arkadaşsızlık sana hiç yaramamış, farkında mısın karşındaki Gül değil, Leyla.
Hayat:
-Sende benim bir arkadaşım sayılırsın zaten.
Leyla:
-Gerçekten mi?
Hayat:
-Sonuçta aynı yerde oturup düşman gibi olmamız çok saçma.
Leyla:
-E ne düşünüyorsun?
Hayat:
-Bana sabah mesaj atan İnanç mıydı gerçekten?
Leyla:
-Başka kim olabilir sence?
Hayat:
-Seninle ne konuştu ki? 
Leyla:
-Saat geç oldu tüh evde yemeğim vardı hadi sonra görüşürüz.
Hayat:
-Görüşürüz Leyla. Ben şimdi ne yapacağım ya of.
Parkta rastgele bir yere oturduğunda yanına birisi geldi.
Yabancı:
-Hoşgeldin.
Hayat konuşmak istemez.
Yabancı:
-Acaba saat kaç? Bir arkadaşım gelecekti de.
Hayat:
-İkiye geliyor eyvah benimde bir arkadaşım vardı. Size iyi günler.
Yabancı maskesini çıkarıp:
-Hayat, sakin olur musun?
Hayat:
-İnanç yine mi sen? Anlamıyor musun biz birlikte olamayız, bunu kafana sok yani.
İnanç:
-Sebep? Yani aramızdaki engel nedir söyler misin?
Hayat:
-Engel diyorsun engel. Bu benim hayatımın gerçeği farkında değilsin galiba?
İnanç:
-Gel engelleri aşalım diyorum. Ben sensiz yapamıyorum.


Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

İNANÇ VE HAYAT BÖLÜM 40: SEBEBİ YOK SEVGİMİZİN

Resim
sebebi yok sevgimizin Hayat, İnanç'tan tüm bu başına gelenlerin sebebini bekliyordu. Bir açıklama, bunca şeyin neden olduğunu bilmek onun da hakkıydı. İnanç derin bir nefes aldı ve anlatmaya başladı: -Hayat bak çok saçma ama sebebi yok yani. Tamam haklısın amcam yüzünden geldim tamam doğru birsürü yalan söyledim, ama seni seviyorum ve bu yalan  değil. Hayat: -Sebepsiz mi herşey? Boş yere durup dururken hayatımın içine ettin. Teşekkürler gerçekten yani sen olmasan ne yapacaktım ben bu hastalıklı halimle acaba? Ya siz bana karşı mısınız? Ben tam olayı unutuyorum normal hayatımı sürdürmeye çalışırken neden sürekli başıma iş açıyorsunuz? İnanç: -Hayat sakin ol. Benim suçum yok. Hayat: -Suçun büyüğü sende değilse ben de bir şey bilmiyorum. Hale bak ya, sen normal bir çocuk gibi binbir zorlukla büyü et sonra birilerinin amcası yüzünden ömür boyu bir hastalığın gölgesinde yaşa! Sonra da hiç alakasız biri "seni seviyorum" yalanlarla falan aklını çelsin. Ne bu İnanç ge...
Devamı

İNANÇ VE HAYAT BÖLÜM 50; HAYAL VE GERÇEK

Resim
Hayat, son olanlardan sonra artık İnanç'la görüşmüyordu. Hayattan bıkkın bir Hayat vardı artık. Hiç bir şeyi eskisi gibi büyük bir mutlulukla yapmıyordu.  Can: -Abla sen İnanç abiyle küs müsün? Hayat: -Ne alaka? Yani neden böyle düşündün ki? Can: -Geçen gün seni sordu doktor yürüyüş vermiş ablan müsait olunca beraber yürürüz, dedi. Hayat: -Sen ne dedin? Can: -Geçmiş olsun dedim bir yerinde bir şey var mı diye sordum. Hayat: -O ne dedi? Can: -İyiyim yok birşeyim, dedi.  Hayat: -Başka bir şey dedi mi? Can: -Yok abla hem bana niye soruyorsun? Ben sizin aracınız değilim diye biliyorum ama. Hayat: -Bir daha konuşursan ona dedi ki; ablam seni sevmiyor boşa hayal kurmanın manası yok. Can: -Ben karışmıyorum hem gerçekten sevmediğine emin misin? Hayat: -Senin bir yere gitmen gerekiyordu sanırım dimi? Spor falan hadi canım kardeşim git sen en iyisi. Can: -Abla ben çocuk değilim biliyorsun dimi? Hayat: -Büyüdün de bana karşı mı geliyorsun sen? Can: -Biz neden normal kardeşler...
Devamı

İNANÇ VE HAYAT BÖLÜM 49: BİR SEN ÖNEMLİSİN ARTIK

Resim
Bir sana Birisi gördü mü ki bizi acaba? İnanç var ya bazen kızdım falan ama hakiki dostmuş. Sen ne dersen de ben buradayım dedi bana ve dediği gibi de yapıyor. Onunlayken her derdimi unutuyorum artık. Sanki hiç derdim yok gibi bakıyor bana. Tamam, güven vermedi bana hiçbir zaman, doğru ama benim ondan korktuğum kadar o da benden korkuyor hissediyorum.  Hem başkasıyla olmasına göz yummak büyük bir acı verir bana. İnanç, benimle olmak için o kadar oyun çevirmişken onu hayal kırıklığına uğratmak olmaz.
Devamı