NE YAPIYORUM BİLİR Mİ?

Bilir mi?
Hayat, İnanç işe başladığından beri onu görmüyordu. Hayat her gün arayıp konuşmak istediğinde şu cevabı alıyordu:
-Çalışıyorum Hayat meşgulüm arama.
Hayat'ın yüzüne kapanıyordu telefon. Hayat öfkeyle Güven abinin yanına gitti.
Hayat:
-Ya İnanç'a çalışmasını sen mi söyledin?
Güven abi:
-Yanılıyorsun suçlama yapma bence, hem sen demişsin git çalış başımda durma boş boş, bana da geldi iş önerisi verdim yani. Bu kadar.
Hayat:
-Doğru ben söyledim çalış dedim ama....
Güven abi:
-Ama? Çalışmasını istemiyor musun?
Hayat:
-Yok, bu çok yanlış.
Hayat koşa koşa bir yere gitti.
Güven abi:
-Nereye Hayat?
Hayat sonunda yolun sonunda bir ağaca yaslanır. "Ya İnanç neden böyle yapıyor?"diye düşünerek yarım saat orada geçirir.
Sonunda Güven abi ve Can yanına geldiğinde Hayat aceleyle kalkıp duruşunu düzelterek karşılarına çıkar.
Can:
-İyi misin abla?
Hayat:
-Evet çok iyiyim. Toprak ağaç falan insana çok iyi geliyor. 
Güven abi:
-Sen İnanç'ın çalışmasını istiyor musun istemiyor musun?
Hayat derin bir nefes alarak cevapladı:
-Çalışmalı ama benim için değil kendisi için. Herşeyi benim yüzümden yaptığını zannediyor.
Güven abi:
-E sen demişsin ya zaten.
Hayat:
-Bak sana açıkça söyleyeyim İnanç hasta olduğum için benim muhtaç olduğumu düşünüyor. Oysaki benim kimseye bir muhtaçlığım yok. Ya bak ben şimdi üniversite okuyorum ya da işte bir yere atanırım falan İnanç ne düşünüyor biliyor musun? Söyliyeyim; Hayat hep bana muhtaç zaten kendisi birşey yapamayacak durumda vs. vs.
Güven abi:
-İnanç sana böyle mi söyledi?
Hayat:
-Söylemesine gerek var mı? Hele bir söylesin gösteririm ona. Bana olan bakışı hepsini söylemeye yeter zaten. Ve hiç itiraz etmeyin hepiniz bana öyle bakıyorsunuz. 
Güven abi:
-Bunu da nereden çıkardın?
Hayat:
-Benim duygularım yok sanıyorsunuz dimi? İşe yaramadığımı düşünüyorsunuz hadi itiraf edin?
Güven abi:
-Bunu da nereden çıkardın?
Can:
-Evet abla nereden çıktı bu?
Hayat:
-İnanç beyin amacı zaten benim ona muhtaç olduğumu size göstermekti. Tebrikler başardı yani.


Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

İNANÇ VE HAYAT BÖLÜM 40: SEBEBİ YOK SEVGİMİZİN

Resim
sebebi yok sevgimizin Hayat, İnanç'tan tüm bu başına gelenlerin sebebini bekliyordu. Bir açıklama, bunca şeyin neden olduğunu bilmek onun da hakkıydı. İnanç derin bir nefes aldı ve anlatmaya başladı: -Hayat bak çok saçma ama sebebi yok yani. Tamam haklısın amcam yüzünden geldim tamam doğru birsürü yalan söyledim, ama seni seviyorum ve bu yalan  değil. Hayat: -Sebepsiz mi herşey? Boş yere durup dururken hayatımın içine ettin. Teşekkürler gerçekten yani sen olmasan ne yapacaktım ben bu hastalıklı halimle acaba? Ya siz bana karşı mısınız? Ben tam olayı unutuyorum normal hayatımı sürdürmeye çalışırken neden sürekli başıma iş açıyorsunuz? İnanç: -Hayat sakin ol. Benim suçum yok. Hayat: -Suçun büyüğü sende değilse ben de bir şey bilmiyorum. Hale bak ya, sen normal bir çocuk gibi binbir zorlukla büyü et sonra birilerinin amcası yüzünden ömür boyu bir hastalığın gölgesinde yaşa! Sonra da hiç alakasız biri "seni seviyorum" yalanlarla falan aklını çelsin. Ne bu İnanç ge...
Devamı

İNANÇ VE HAYAT BÖLÜM 50; HAYAL VE GERÇEK

Resim
Hayat, son olanlardan sonra artık İnanç'la görüşmüyordu. Hayattan bıkkın bir Hayat vardı artık. Hiç bir şeyi eskisi gibi büyük bir mutlulukla yapmıyordu.  Can: -Abla sen İnanç abiyle küs müsün? Hayat: -Ne alaka? Yani neden böyle düşündün ki? Can: -Geçen gün seni sordu doktor yürüyüş vermiş ablan müsait olunca beraber yürürüz, dedi. Hayat: -Sen ne dedin? Can: -Geçmiş olsun dedim bir yerinde bir şey var mı diye sordum. Hayat: -O ne dedi? Can: -İyiyim yok birşeyim, dedi.  Hayat: -Başka bir şey dedi mi? Can: -Yok abla hem bana niye soruyorsun? Ben sizin aracınız değilim diye biliyorum ama. Hayat: -Bir daha konuşursan ona dedi ki; ablam seni sevmiyor boşa hayal kurmanın manası yok. Can: -Ben karışmıyorum hem gerçekten sevmediğine emin misin? Hayat: -Senin bir yere gitmen gerekiyordu sanırım dimi? Spor falan hadi canım kardeşim git sen en iyisi. Can: -Abla ben çocuk değilim biliyorsun dimi? Hayat: -Büyüdün de bana karşı mı geliyorsun sen? Can: -Biz neden normal kardeşler...
Devamı

İNANÇ VE HAYAT BÖLÜM 49: BİR SEN ÖNEMLİSİN ARTIK

Resim
Bir sana Birisi gördü mü ki bizi acaba? İnanç var ya bazen kızdım falan ama hakiki dostmuş. Sen ne dersen de ben buradayım dedi bana ve dediği gibi de yapıyor. Onunlayken her derdimi unutuyorum artık. Sanki hiç derdim yok gibi bakıyor bana. Tamam, güven vermedi bana hiçbir zaman, doğru ama benim ondan korktuğum kadar o da benden korkuyor hissediyorum.  Hem başkasıyla olmasına göz yummak büyük bir acı verir bana. İnanç, benimle olmak için o kadar oyun çevirmişken onu hayal kırıklığına uğratmak olmaz.
Devamı