HAYAT VE İNANÇ BÖLÜM 16; İNANÇ KENDİNE GELECEK Mİ?

İnanç kendine gelecek mi
Hayat, artık beklemekten yorgun düşmüş bir köşede uyuyakalmıştı. İnanç'ın iyi olup mahalleye geri dönmesi en büyük dileğiydi. Şu an İnanç'la mahallede olmak için nelerini vermezdi ki. 
*****
Rüyasında İnanç'ı gördü. İyi olmuş hastaneden çıkmıştı. Ama ne yazık ki ömrü boyunca kullanması gereken ilaçlara mahkum olmuştu. 
İnanç:
-Hayat bak bu ilaç var ya güya beni iyileştirecekmiş.
Hayat:
-Tabi iyileştirecek bizim daha çok iyi günlerimiz olacak. 
İnanç ilacı göstererek:
-Şuna baksana küçücük daha kendine hayrı yok.
Hayat:
-İşte o küçücük hâliyle sana iyilik yapmak istiyor böyle düşün.
İnanç:
-Benim kimsenin iyiliğine ihtiyacım yok.
Hayat:
-Diyorsun.
İnanç:
-Sence ben milletin iyiliğine muhtaç mı görünüyorum?
Hayat:
-Yani bir noktada herkes muhtaçtır. Ama çok şükür o kazadan sonra kendine gelebildin.
İnanç bir anda kaybolur.
Hayat:
-Nereye İnanç, diye sorduğu sırada Can omzuna dokunarak onu uyandırır.
Can:
-İyi misin abla? Ne konuşuyorsun?
Hayat:
-İnanç uyandı mı? Nasıl durumu?
Gül:
-Asıl sen iyi misin şu an? İnanç uyandı, başka odaya aldılar.
Hayat:
-Oh çok şükür, çok sevindim.
Güven:
-İyi olduğuna emin misin? Bak kötüysen söyle hazır hastanedeyiz zaten.
Hayat:
-İyiyim iyiyim siz nasılsınız?
Güven:
-Biz de gayet iyiyiz. Dimi çocuklar?
Can:
-Evet Güven abi.
Gül:
-Evet hele bir İnanç iyi olsun bişeyimiz kalmayacak dimi Hayat?
Hayat:
-Yani evet keşke görmemize izin verseler. Kaç gündür burada perişan olduk. Ya inanır mısınız gıcıklıklarını bile özledim.
Can:
-Yok ya, hani hayatında gördüğün en kötü insandı. Hani nefret ediyordun?
Hayat sustu. Diyecek bir şey kalmamıştı ki. İnsan sevdiği zor durumda kalınca sevdiğinin kıymetini anlıyordu ya, hani hiçbirşey elimizden kayıp gitmeden kıymeti anlaşılmıyordu. Hayat için İnanç da öyle bir durumdaydı şuan. 
Acaba kendine gelecek yeniden hayata tutunacak mıydı?


Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

İNANÇ VE HAYAT BÖLÜM 40: SEBEBİ YOK SEVGİMİZİN

Resim
sebebi yok sevgimizin Hayat, İnanç'tan tüm bu başına gelenlerin sebebini bekliyordu. Bir açıklama, bunca şeyin neden olduğunu bilmek onun da hakkıydı. İnanç derin bir nefes aldı ve anlatmaya başladı: -Hayat bak çok saçma ama sebebi yok yani. Tamam haklısın amcam yüzünden geldim tamam doğru birsürü yalan söyledim, ama seni seviyorum ve bu yalan  değil. Hayat: -Sebepsiz mi herşey? Boş yere durup dururken hayatımın içine ettin. Teşekkürler gerçekten yani sen olmasan ne yapacaktım ben bu hastalıklı halimle acaba? Ya siz bana karşı mısınız? Ben tam olayı unutuyorum normal hayatımı sürdürmeye çalışırken neden sürekli başıma iş açıyorsunuz? İnanç: -Hayat sakin ol. Benim suçum yok. Hayat: -Suçun büyüğü sende değilse ben de bir şey bilmiyorum. Hale bak ya, sen normal bir çocuk gibi binbir zorlukla büyü et sonra birilerinin amcası yüzünden ömür boyu bir hastalığın gölgesinde yaşa! Sonra da hiç alakasız biri "seni seviyorum" yalanlarla falan aklını çelsin. Ne bu İnanç ge...
Devamı

İNANÇ VE HAYAT BÖLÜM 50; HAYAL VE GERÇEK

Resim
Hayat, son olanlardan sonra artık İnanç'la görüşmüyordu. Hayattan bıkkın bir Hayat vardı artık. Hiç bir şeyi eskisi gibi büyük bir mutlulukla yapmıyordu.  Can: -Abla sen İnanç abiyle küs müsün? Hayat: -Ne alaka? Yani neden böyle düşündün ki? Can: -Geçen gün seni sordu doktor yürüyüş vermiş ablan müsait olunca beraber yürürüz, dedi. Hayat: -Sen ne dedin? Can: -Geçmiş olsun dedim bir yerinde bir şey var mı diye sordum. Hayat: -O ne dedi? Can: -İyiyim yok birşeyim, dedi.  Hayat: -Başka bir şey dedi mi? Can: -Yok abla hem bana niye soruyorsun? Ben sizin aracınız değilim diye biliyorum ama. Hayat: -Bir daha konuşursan ona dedi ki; ablam seni sevmiyor boşa hayal kurmanın manası yok. Can: -Ben karışmıyorum hem gerçekten sevmediğine emin misin? Hayat: -Senin bir yere gitmen gerekiyordu sanırım dimi? Spor falan hadi canım kardeşim git sen en iyisi. Can: -Abla ben çocuk değilim biliyorsun dimi? Hayat: -Büyüdün de bana karşı mı geliyorsun sen? Can: -Biz neden normal kardeşler...
Devamı

İNANÇ VE HAYAT BÖLÜM 49: BİR SEN ÖNEMLİSİN ARTIK

Resim
Bir sana Birisi gördü mü ki bizi acaba? İnanç var ya bazen kızdım falan ama hakiki dostmuş. Sen ne dersen de ben buradayım dedi bana ve dediği gibi de yapıyor. Onunlayken her derdimi unutuyorum artık. Sanki hiç derdim yok gibi bakıyor bana. Tamam, güven vermedi bana hiçbir zaman, doğru ama benim ondan korktuğum kadar o da benden korkuyor hissediyorum.  Hem başkasıyla olmasına göz yummak büyük bir acı verir bana. İnanç, benimle olmak için o kadar oyun çevirmişken onu hayal kırıklığına uğratmak olmaz.
Devamı