İNANÇ VE HAYAT BÖLÜM 33: HAYAT'IN SINAVI

Nihayet sınav başladı. Hocalar kitapçıkları dağıttıktan sonra Hayat için heyecan dolu dakikalar yaşandı. Her soruyu tek tek hem optiğe hem kitaba geçirdikten sonra biraz etrafa bakındı. 3 dersi vardı dolayısıyla sınav 90 dakikaydı. Ama tabi Hayat soruları her zaman olduğu gibi erken bitirmişti. Çok boşu vardı ama sınav hayli zordu. Bu yüzden bazı soruları boş bırakması bir hayli normaldi. Sonuçta boş bırakmak yanlış yapmaktan daha iyiydi.
Hayat sınav kağıdını işaretlemeyi bitirdiği sırada bir şey fark etti. Gözetmen hocalar da Hayat'ın sınavı bitirdiğini zannederek yanına geldiler. Hayat kağıdını teslim ederek sınıftan çıktı.
Telefonu yanında olmadığı için annesini veya babasını arayamazdı. O yüzden kapının yanındaki bekleme koltuklarına oturarak beklemeye başladı. 
Bu sırada Hayat'ın yanına birisi gelip oturdu.
Yabancı:
-Sınav nasıl geçti?
Hayat:
-Güzel tam beklediğim gibi ama zordu bu sene. Sizin nasıl geçti?
Yabancı:
-İdare eder işte sen onu bunu boşver de çıkışta bir yerlere gidelim mi?
Hayat:
-Sen kimsin ya? Hem sanane benim işim var belki?
Yabancı:
-Ne işin var ya bütün gün evde oturuyorsun?.
Hayat, bunalarak çantasından su içti.
Hayat:
-İşte bu seni hiç ilgilendirmez. Kimseye ne yaptığıma dair hesap vermek durumunda değilim.
Yabancı:
-İşte bu durumda yanlış düşünüyorsun. Belki yardımcı olabilirim belki.
Hayat:
-Ya git bak işine Allah'ını seversen. 
O sırada Hayat'ın annesi okula girdi.
Yabancı:
-Gidiyor musun?
Hayat:
-Benim işim bitti burada hadi sana kolay gelsin.
Hayat durup düşündü "Ne ukala insanlar var ya"
Annesi:
-Ne oldu ki kızım?
Hayat:
-Yalnız başıma bişey yapamam diyordum ya yapamam zaten.
Annesi:
-Ne oldu ya?
Hayat:
-Çok sarkıntılık yapan insanlar var.
Annesi:
-Burada mı?
Hayat:
-Tabii hatta ben orada oturuyordum adam saçma sapan konuşuyor ayıptır be.
Annesi:
-Etrafına bir baksana burada normal aklı başında kişiler sınava giriyor mu?
Hayat:
-Doğru diyorsun beni neden onlarla bir tutuyorlar ki.
Annesi:
-Çünkü öyle gerekiyor demek ki. Yapacak bir şeyimiz yok.
Hayat:
-Offf maalesef. Geçmişi de değiştiremeyeceğimize göre.


Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

İNANÇ VE HAYAT BÖLÜM 40: SEBEBİ YOK SEVGİMİZİN

Resim
sebebi yok sevgimizin Hayat, İnanç'tan tüm bu başına gelenlerin sebebini bekliyordu. Bir açıklama, bunca şeyin neden olduğunu bilmek onun da hakkıydı. İnanç derin bir nefes aldı ve anlatmaya başladı: -Hayat bak çok saçma ama sebebi yok yani. Tamam haklısın amcam yüzünden geldim tamam doğru birsürü yalan söyledim, ama seni seviyorum ve bu yalan  değil. Hayat: -Sebepsiz mi herşey? Boş yere durup dururken hayatımın içine ettin. Teşekkürler gerçekten yani sen olmasan ne yapacaktım ben bu hastalıklı halimle acaba? Ya siz bana karşı mısınız? Ben tam olayı unutuyorum normal hayatımı sürdürmeye çalışırken neden sürekli başıma iş açıyorsunuz? İnanç: -Hayat sakin ol. Benim suçum yok. Hayat: -Suçun büyüğü sende değilse ben de bir şey bilmiyorum. Hale bak ya, sen normal bir çocuk gibi binbir zorlukla büyü et sonra birilerinin amcası yüzünden ömür boyu bir hastalığın gölgesinde yaşa! Sonra da hiç alakasız biri "seni seviyorum" yalanlarla falan aklını çelsin. Ne bu İnanç ge...
Devamı

İNANÇ VE HAYAT BÖLÜM 50; HAYAL VE GERÇEK

Resim
Hayat, son olanlardan sonra artık İnanç'la görüşmüyordu. Hayattan bıkkın bir Hayat vardı artık. Hiç bir şeyi eskisi gibi büyük bir mutlulukla yapmıyordu.  Can: -Abla sen İnanç abiyle küs müsün? Hayat: -Ne alaka? Yani neden böyle düşündün ki? Can: -Geçen gün seni sordu doktor yürüyüş vermiş ablan müsait olunca beraber yürürüz, dedi. Hayat: -Sen ne dedin? Can: -Geçmiş olsun dedim bir yerinde bir şey var mı diye sordum. Hayat: -O ne dedi? Can: -İyiyim yok birşeyim, dedi.  Hayat: -Başka bir şey dedi mi? Can: -Yok abla hem bana niye soruyorsun? Ben sizin aracınız değilim diye biliyorum ama. Hayat: -Bir daha konuşursan ona dedi ki; ablam seni sevmiyor boşa hayal kurmanın manası yok. Can: -Ben karışmıyorum hem gerçekten sevmediğine emin misin? Hayat: -Senin bir yere gitmen gerekiyordu sanırım dimi? Spor falan hadi canım kardeşim git sen en iyisi. Can: -Abla ben çocuk değilim biliyorsun dimi? Hayat: -Büyüdün de bana karşı mı geliyorsun sen? Can: -Biz neden normal kardeşler...
Devamı

İNANÇ VE HAYAT BÖLÜM 49: BİR SEN ÖNEMLİSİN ARTIK

Resim
Bir sana Birisi gördü mü ki bizi acaba? İnanç var ya bazen kızdım falan ama hakiki dostmuş. Sen ne dersen de ben buradayım dedi bana ve dediği gibi de yapıyor. Onunlayken her derdimi unutuyorum artık. Sanki hiç derdim yok gibi bakıyor bana. Tamam, güven vermedi bana hiçbir zaman, doğru ama benim ondan korktuğum kadar o da benden korkuyor hissediyorum.  Hem başkasıyla olmasına göz yummak büyük bir acı verir bana. İnanç, benimle olmak için o kadar oyun çevirmişken onu hayal kırıklığına uğratmak olmaz.
Devamı