İNANÇ VE HAYAT BÖLÜM 13: HAYAT'IN SIKICI BİR GÜNÜ

Hayat, evinde oturmuş neşeyle film seçiyordu. Bugün internetten bir film izlemek istemişti ama hâlâ karar veremedi. En sonunda romantik bir komedi izlemeye karar verdi. Ama filmi yarıda bırakıp ders çalışması gerektiğini hatırladı. Sınavına bir ay vardı ve neredeyse hiç bir şey bilmiyordu. Çok sıkı çalışması gerekti, bu sene hiç ders bırakmaması gerekiyordu. Masaya geçti birkaç soru çözdükten sonra yorulup derslerinin başında derin bir uykuya daldı.

*********

Rüyasında mahallede bir sokağa girmişti. Ama bilmiyordu bu sokağa neden girmişti? Birisinden mi kaçıyorum acaba? Diye düşünürken karşısında İnanç'ı görmesi bir oldu.

İnanç:

-Kaçma benden. Gel gidelim.

Hayat:

-Ne diyorsun bırak peşimi.

İnanç:

-Bak tamam sen nerede nasıl yaşamak istiyorsan orada ama beraber yaşasak?

Hayat:

-Bunu arkamdan işler çevirmeden önce düşünecektin elveda.

İnanç:

-Ben bişey yapmadım.

Hayat:

-Tabii canım sen en büyük yanlışı amcana uyarak yaptın daha yanlışa gerek yok.

İnanç:

-Ama benim suçum değil.

Hayat:

-Tabi canım hasta olmak da benim suçumdu ya zaten.

İnanç:

-Neden sürekli amcamı ve beni suçluyorsun? Hangi gerekçeye dayanarak bizi suçluyorsun?

Hayat:

-Ya bak amcan beni yanlış tedavi uygulamadan iyileştirse sorun olmazdı ama o ne yaptı bir sürü yanlış tedaviyle beni ve ailemi zor durumlarda koydu e hâlâ da yanlış tedavi yapıyor zaten valla madem birisini iyileştiremeyecek niye doktor olmuş? Memleketin milleti hasta eden doktorlara ihtiyacı yok.

İnanç:

-Bilerek mi yanlış tedavi uyguladı sanki affet gitsin büyüklük sende kalsın. 

Hayat:

-Dönmüyorum da affetmiyorum da. Sen de unut beni.

İnanç:

-Ama Hayat, yapma böyle. 

Hayat:

-Sana Büşra mı ne o kızla mutluluklar dilerim. 

İnanç:

-Hayat ne saçmalıyorsun?

Hayat:

-Büşra güzel mi bari?

İnanç:

-Hı güzel kıskandın galiba?

Hayat:

-Yok be ne kıskanacağım? Sordum sadece.

İnanç:

-Tabi canım eminim öyledir. Güven abi de zaten ne yapıyor anlamadım. Nasıl bir oyunun içindesiniz siz?

Hayat:

-Ben tünele giriyorum. Hadi bye bye.

Telefonu kapattı. Hayat, İnanç'a öyle bir oyun hazırlamıştı ki yani kendisi bile bilmiyordu, ne kadar daha devam edeceğini. Büşra'yı kıskanmış mıydı? Tabiki hayır. Büşra Hayat'ın eski okul arkadaşıydı ve birazcık saf bir kızdı. Okulda derslere bir türlü kafası çalışmazdı.

****

Uyanan Hayat kendine bir fincan bitki çayı hazırladı.Hayat huzurla çayını yudumlarken bir telefon daha çaldı. Arayan bu sefer Gül'dü. Telefona uzanan Hayat:

-Efendim Gül nasılsın?

Gül:

-İyiyim Hayat yalnız İnanç hiç iyi görünmüyor haberin olsun.

Hayat:

-Daha 5 dakika önce konuştuk sesi gayet iyi geliyordu. Ne oldu birebirden.

Gül:

-Valla biz de anlamadık Güven abiyle şimdi hastanedeyiz. Leyla da burada haberin olsun.

Hayat:

-Ya Leyla niye orada ki?

Gül:

-Senin yokluğunu fırsat bilmiş olmalı cadı. Ha bir de Büşra mı ne öyle bir kız var.

Hayat:

-Biliyorum Büşra'yı.

Gül:

-Tanıyor musun?

Hayat:

-Ortaokuldan biraz saf bir kızdı o zamanlar. İnanç onda ne buldu anlamadım.

Gül:

-Belki seni bulmuştur. Ondaki seni.

Hayat:

-Offf bilmiyorum. Ama içimde kötü bir his var. Güven abiyle sevgili olduğumuzu düşünüyormuş.

Gül:

-Kim İnanç mı? 🤣😂🤣😂 Ha ha ha ha. Hiç gülesim yoktu ya. 😂🤣😂🤣😂🤣😂🤣😂🤣

Hayat:

-Neden öyle düşündü ben de anlam veremedim ama. Acaba biz çok mu abartıyoruz?

Gül:

-Dönecek misin? Döneceksen orada ben kalim mi?

Hayat:

-Neden burada kalmak istiyorsun ki?

Gül:

-Sakin çok havadar bir yer çünkü.

Hayat:

-Bugün müsaitsen gel o zaman bir film falan izleriz. Tek başına sıkıcı burası. 

Gül:

-Saat kaç gibi geleyim? Bir şey getireyim mi?

Hayat:

-Ne zaman istersen gelebilirsin yalnız evin eksiği biraz fazla. Yani film izlerken yemelik bir kaç bişey getirsen iyi olur. 

Gül:

-Peki sen hiç merak etme. Mahalleden birini de getireyim mi yalnız mı geleyim?

Hayat:

-İnanç dışında herkesi getirebilirsin.

Gül:

-Şaka yaptım zaten kanka 🤣😂🤣😂🤣. İnanç'ı getirecek halim yok zaten ama Büşra'yı getirebilirim istersen.

Hayat:

-Yok kalsın Büşra İnanç'a göre değil zaten. 

Gül:

-Nereden biliyorsun?

Hayat:

-İnanç, Büşra'yı sevmiyor ki. Yani İnanç'ın tipi değil bir kere.

Gül:

-Sen nereden biliyorsun?

Hayat:

-İnanç sadece bana inat olsun diye Büşra'yı seviyor gibi görünüyor. Yoksa gerçekte hâlâ beni seviyor. 

Gül:

-Hele şükür anladın. E dönüyor musun?

Hayat:

-Ancak rahatım bir dur yalnızlığın tadını çıkarayım. Gelmiyorum tamam mı? Hiç boşuna uğraşmayın.

Gül:

-Sıkılmıyor musun orada tek başına?

Hayat:

-Hayatta hep yalnızız yani diğer insanlar bir gün var, bir gün yok. Yani kendimle olmaktan da çok sıkılmıyorum açıkçası. Her şeyi kafama göre yapıyorum ne güzel.

Gül:

-İyisin yani.

Hayat:

-Evet özlüyorum sadece başka bir sorun yok. O da normal birşey yani.