İNANÇ VE HAYAT 2. BÖLÜM: ERTESİ GÜN; Hayat'ın Çay Partisi

Ertesi gün Hayat bütün arkadaşlarını çağırıp çay partisi yapmaya karar verdi. En yakın arkadaşı Gül, hemen yardımına koştu. 
Gül:
-Hayat, bak kalabalıkta bir şeyler ters gidebilir ama sen hiç üzülme ben sonra hallederim.
Hayat:
-Ne ters gidebilir ki?
Gül:
-Valla konu bizim mahallenin insanıysa herşey olabilir.
Hayat:
-Abartma ya alt tarafı bir çay partisi ne olabilir ki?
Gül:
-Ben sana dim yine de. Birşeyler olacak gibime geliyor. Gül:
-Ha bu arada mahalleye yeni taşınan çocuktan haberin var mı?
Hayat:
-Ay banane ya.
Gül:
-Öyle deme kız, bizim yaşlarımızdaymış. Üniversiteye başlamış. Çok da çalışkanmış öyle diyorlar.
Hayat gülerek😂🤣:
-Kim diyor kanka?
Gül:
-Valla bütün mahalle bunu konuşuyor senin dünyadan haberin yok.
Hayat:
-Bütün mahalle ne diyor ki?
Gül:
-Ay Hayat mahallenin gündemini takip etmiyor musun hâlâ? O kadar da dedim neler oluyor haberin olsun biraz.
Hayat:
-Valla Gül benim hayatım o kadar dolu ki bu tarz şeylere ayıracak hiç vaktim yok.
Gül:
-Yani kanka bunlara vakit ayırmazsan yapayalnız kalırsın diyim ben sana.
Hayat:
-Ah nerede o günler. Ben yalnız kalmak istesem bile yalnız kalamıyorum farkındasın dimi?
Gül:
-Neyse kanka cumartesi pikniğe beraber gidelim mi? Hem sana da çok iyi gelir.
Hayat:
-Cumartesi günü piknik nereden çıktı kanka?
Gül:
-Yeni gelen çocuk piknik düzenliyor bütün mahalleye.
Hayat:
-Valla daha mahalleyi tanımıyor bide piknik düzenliyor pes yani.
Gül:
-Piknikte tanışacak herhalde valla çocuktaki zekâya bakar mısın?
Hayat:
-Abartma Gül, alt tarafı bir piknik organize etti diye çocuğa madalya🏅mı takalım?
Gül:
-Birlikte gidelim mi? Hem sen de açılırsın biraz evden çıktığın yoktu bu sene.
Hayat:
-Tabi kanka ben seni hiç yalnız bırakır mıyım? Ne zaman istersen haber vermen yeterli.
Gül:
-Canım kankam benim 🥰😘😍❤️❤️. 
Kucaklaşırlar. İki arkadaş kol kola girip dışarı çıkarlar. Mahallede bir iki tur gezdikten sonra İnanç'la karşılaşırlar.
İnanç:
-Selam kızlar pikniğe geliyorsunuz dimi?
Gül:
-Geliyoruz İnşallah.
Hayat:
-Benim çalışmam gereken bir sınavım var sonra hastane işlerim var anlayacağın yoğunluktan fırsat bulabilirsem uğrarım.
İnanç:
-İnşallah gelirsiniz. Sizin gelmeniz benim için çok önemli.
Hayat:
-Neden acaba?
İnanç:
-Çünkü siz benim bu mahallede tanıştığım ilk insanlarsınız. Yani başka kimseyi tanımıyorum henüz.
Gül:
-Biz seni tanıştırırız yani mahalleye adapte olabilmen için elimizden geleni yaparız. 
Hayat:
-Kendi adına konuş, bizim de kendimize göre işlerimiz var.
İnanç:
-O yüzden ben sizi hiç tutmayayım hadi piknikte görüşürüz. 
Gül: 
-Çocuğa öyle demek zorunda mıydın? Sana ne oldu ya yoksa sen bu çocuğu kıskandın mı?
Hayat: 
-Neyini kıskanacam ben onun, ben ondan çok daha iyiyim.
Gül:
-Mahalleye gelmesini diyorum kıskandın sanki?
Hayat:
-Saçmalıyorsun Gül ya beni tanımıyormuş gibi konuşuyorsun valla çok kırıldım şu an.💔
Gül:
-Niye kırılıyorsun bu çocuğu kaçırma derim sonra pişman olursun uyarıyorum sadece.
Hayat:
-Valla cumartesi piknikte ağzıma geleni söylüyorum bu çocuk bu mahallede kalamaz.
Gül:
-Sakın öyle bir şey yapma kanka valla rezil olursunuz.
Hayat:
-Bunu göze almalıyım. O çocuğa bu mahallenin ona göre bir yer olmadığını göstermek zorundayım. 
Bu düşüncelerle yarınki pikniği düşünerek uykuya daldı.

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

OLMASAM DA OLURDU

Yaşadığımız hayat olaylar falan hep bize özel. Maalesef bizim düşüncelerimizi kimse takmıyor. En yakınlarımız bile olsa çoğu zaman yok hükmündeyiz biz. Bizim normal insanlar gibi duygularımızı göstermeye hakkımız da yok maalesef. Hadi var diyelim kafamız attı kızdık bir şeye. Başka bir şeye tepki göstersek de suçlu biziz. Kız çocuk erkek çocuk ayrımı da oluyor zaten genelde. Kız çocuğun görünmediği yerler de tabi var. Erkek çocuk tabi ailenin göz bebeği ya ablasını bir şey yerine koymayıp "şu" diye tarif etmesi de normal karşılanır. Kızlar ne ki zaten bu zamanda yaşamayacaksın arkadaş. Erkek akşama kadar evde yok kimse birşey demez. Sen evde azıcık anneni dinlemedin, kızdın falan ya.... İşte yapmaman gereken bir şeyi yaptın. Sen kızsın yapacaksın çünkü. Erkek çocuğa gelince o nasılsa erkek çevirir kendini ama sen... Kızsın sen maalesef... Duyguların önemsiz, varlığın önemsiz, sen kimsin ki? Ne sanıyorsun kendini? Masayı toplayacak, silecek ve sehpaları düzeltecek kişi sensin ...
Devamı

GÖRÜNMEYEN YORGUNLUKLAR

/BENİM YOLUM  Herkes dışarıdan bakınca “mutlu, her şeyi yolunda” biri zanneder ama belki de o kişi sessizce kendi yolunu çizmeye çalışıyordur; kimse fark etmez. Duygularını anlatamaz, düşüncelerini paylaşamaz; içine kapanık görünür ama aslında içinde çok sosyal bir yan vardır. Kendi kendine konuşur, olmayacak senaryolar kurar çünkü bazen insanın hayatta en iyi anlaştığı kişi gerçekten kendisidir. Sonuçta herkes kendi yolunda yürür ve bu yolda kişinin kendisinden başka dayanağı olmaz. Hepimiz bir yerde yalnız sayılırız.  GÖRÜNMEYEN YORGUNLUKLAR  İnsan kendi yolunu çizmeye çalışırken, o yolun ne kadar engebeli olduğunu kimse bilmez. Bazıları için yürümek bile cesaret işidir; bir adım bile önce düşünmekle başlar. Dışarıdan normal hayatına devam ediyor gibi görünür ama içten içe sürekli bir denge arar. Korkuları, düşüşleri, sessiz çabaları kimsenin gözüne çarpmaz. Belki de bu yüzden en çok kendi içindeki sesi duyar; bazen tek dost, tek dayanak, tek yol gösterici o iç sestir. ...
Devamı

İNANÇ VE HAYAT BÖLÜM 75: ANLATMASI ZOR

Resim
ANLATMASI ZOR İnanç, Hayat'la ne kadar konuşmayı denese de Hayat resmen ondan kaçıyordu. İnanç: -Hayat bak olay ne? Neden benden kaçıyorsun? Bugün üzüldüğün bir şey yok herhalde, olsaydı mecbur konuşurdun benimle. Hayat: -Ya sen kendini ne sanıyorsun? Ciddi ciddi benimle birlikte olacağını düşünüyor musun cidden? İnanç: -Neden olmasın? Hayat: -Ya git başımdan.  İnanç: -Neden? Hayat: -Çünkü ben öyle istiyorum. Git bence. İnanç: -Nereye gideyim ki? Hayat: -Ya bak gidecek yer takılacak mekan bulamadın mı işe gir, para kazan. Yeter ki böyle boş boş karşımda durma valla sinirim bozuluyor. İnanç: -Peki tamam öyleyse gidiyorum. Ama uğrarım yine.
Devamı