İNANÇ VE HAYAT BÖLÜM 76: BEN ÇÖZERİM SIKINTI YOK

ben çözerim sıkıntı yok
İnanç, Hayat'la konuştuktan sonra iş aramaya gitti. Yolda Güven abiye rastladı.
Güven abi:
-Hayırdır İnanç?
İnanç:
-İş arıyorum abi bildiğin gibi İstanbul'da nereye kadar işsiz güçsüz duracağım?
Güven abi:
-Ne iş arıyorsun?
İnanç:
-Ne iş olursa artık.
Güven abi:
-Hastanede mi okulda mı nasıl bir yer düşünüyorsun?
İnanç:
-Hiç farketmez abi. Yani iş olsun da.
Güven abi:
-Şu köşedeki tekstile gir istersen.
İnanç:
-Olur mu ki?
Güven abi:
-Neden olmasın hem yani nerden çıktı bu iş arama?
İnanç:
-Hayat için çalışmak istiyorum. Bana "boş boş başımda durma git bir iş bul."dedi.
Güven abi:
-Haklı bu sefer gerçekten. Ne o öyle habire boş boş yanında oluyordun?
İnanç:
-Nasıl yani?
Güven abi:
-Ya bak ne kadar yanında olduğun önemli değil. Çünkü bu kadınların öyle bir aklı var ki yani yanında olduğun kadar seni yanında olduğuna pişman edebilir.
İnanç:
-Hayat öyle bir kız değil bir kere.
Güven abi:
-Sen öyle kandır kendini. Hayat, bile olsa kızları tanımak mümkün değil. Elif bile benim evde durmama karşı yani. Ev kadının iş erkeğin yani öyle diyim.
İnanç:
-Tamam anladım abi.
Güven abi:
-Hadi kolay gelsin.
İnanç:
-Sağol abi.
İnanç, internetten bir iş sitesine girip bir yere başvuru yaptı. Acaba bu iş Hayat'ın hoşuna gidecek miydi?


Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

OLMASAM DA OLURDU

Yaşadığımız hayat olaylar falan hep bize özel. Maalesef bizim düşüncelerimizi kimse takmıyor. En yakınlarımız bile olsa çoğu zaman yok hükmündeyiz biz. Bizim normal insanlar gibi duygularımızı göstermeye hakkımız da yok maalesef. Hadi var diyelim kafamız attı kızdık bir şeye. Başka bir şeye tepki göstersek de suçlu biziz. Kız çocuk erkek çocuk ayrımı da oluyor zaten genelde. Kız çocuğun görünmediği yerler de tabi var. Erkek çocuk tabi ailenin göz bebeği ya ablasını bir şey yerine koymayıp "şu" diye tarif etmesi de normal karşılanır. Kızlar ne ki zaten bu zamanda yaşamayacaksın arkadaş. Erkek akşama kadar evde yok kimse birşey demez. Sen evde azıcık anneni dinlemedin, kızdın falan ya.... İşte yapmaman gereken bir şeyi yaptın. Sen kızsın yapacaksın çünkü. Erkek çocuğa gelince o nasılsa erkek çevirir kendini ama sen... Kızsın sen maalesef... Duyguların önemsiz, varlığın önemsiz, sen kimsin ki? Ne sanıyorsun kendini? Masayı toplayacak, silecek ve sehpaları düzeltecek kişi sensin ...
Devamı

GÖRÜNMEYEN YORGUNLUKLAR

/BENİM YOLUM  Herkes dışarıdan bakınca “mutlu, her şeyi yolunda” biri zanneder ama belki de o kişi sessizce kendi yolunu çizmeye çalışıyordur; kimse fark etmez. Duygularını anlatamaz, düşüncelerini paylaşamaz; içine kapanık görünür ama aslında içinde çok sosyal bir yan vardır. Kendi kendine konuşur, olmayacak senaryolar kurar çünkü bazen insanın hayatta en iyi anlaştığı kişi gerçekten kendisidir. Sonuçta herkes kendi yolunda yürür ve bu yolda kişinin kendisinden başka dayanağı olmaz. Hepimiz bir yerde yalnız sayılırız.  GÖRÜNMEYEN YORGUNLUKLAR  İnsan kendi yolunu çizmeye çalışırken, o yolun ne kadar engebeli olduğunu kimse bilmez. Bazıları için yürümek bile cesaret işidir; bir adım bile önce düşünmekle başlar. Dışarıdan normal hayatına devam ediyor gibi görünür ama içten içe sürekli bir denge arar. Korkuları, düşüşleri, sessiz çabaları kimsenin gözüne çarpmaz. Belki de bu yüzden en çok kendi içindeki sesi duyar; bazen tek dost, tek dayanak, tek yol gösterici o iç sestir. ...
Devamı

İNANÇ VE HAYAT BÖLÜM 75: ANLATMASI ZOR

Resim
ANLATMASI ZOR İnanç, Hayat'la ne kadar konuşmayı denese de Hayat resmen ondan kaçıyordu. İnanç: -Hayat bak olay ne? Neden benden kaçıyorsun? Bugün üzüldüğün bir şey yok herhalde, olsaydı mecbur konuşurdun benimle. Hayat: -Ya sen kendini ne sanıyorsun? Ciddi ciddi benimle birlikte olacağını düşünüyor musun cidden? İnanç: -Neden olmasın? Hayat: -Ya git başımdan.  İnanç: -Neden? Hayat: -Çünkü ben öyle istiyorum. Git bence. İnanç: -Nereye gideyim ki? Hayat: -Ya bak gidecek yer takılacak mekan bulamadın mı işe gir, para kazan. Yeter ki böyle boş boş karşımda durma valla sinirim bozuluyor. İnanç: -Peki tamam öyleyse gidiyorum. Ama uğrarım yine.
Devamı