SENİ ANLAYAMIYORUM
günaydın
İnanç sabah sabah bana mesaj atmış. Ben uyuyordum. Uyurken bile İnanç'tan kurtuluş yok yani. Bir şekilde hep aklıma girmenin bir yolunu buluyor. Ne yazmış:
-Günaydın Hayat, benim daireye gelsene iki dakika.
Hayat kızgınlıkla mesaj yazar:
-Bu saatte senin dairende ne işim var ki benim?
İnanç:
-Özlemedin mi beni?
Hayat:
-Ya bak restoran desen anlarım, annemden izin almak da daha kolay olur ama bu sefer annemden hayatta izin alamam zaten dün kızdı bana 'Ben İnanç'ın dairesine mi gidiyorum' diyeceğim yani nedir? Hem bence her gün buluşmamıza gerek yok.
İnanç:
-Seni çok özlüyorum ama ben ya, ne olur bir görüşelim.
Hayat:
-Annem beni öldürür diyorum anlamıyor musun? Hem yazın daha çok buluşuruz. Şimdi tam hastalık havası bizim dışarıda ne işimiz var?
İnanç:
-Peki öyle olsun, sen hep reddet zaten beni.
Hayat:
-Offf İnanç ya!
Sesi biraz yüksek çıkınca annesi odaya girdi:
-Ne oldu kızım?
Hayat:
-Yok birşey anne.
Annesi:
-Bağırıyordun ama, kimle konuşuyorsun?
Hayat:
-Önemli değil önemli değil.
Annesi:
-Ver bakacam.
Annesi zorla telefonuna bakmak ister. Hayat:
-Tamam anlatıcağım; şimdi şöyle ben İnanç'a küstüm ama o her zamanki gibi o beni restorana çağırıyor. Annem kızar ben gelemem diyordum ki odaya sen geldin.
Annesi:
-Neden kızacağımı düşündün ki?
Hayat:
-İnanç çünkü ben bile kızıyorum ona.
Annesi:
-Gidecek misin peki?
Hayat:
-Tabiki gitmeyeceğim.
Annesi:
-Niye izin verdim işte, git görün.
Hayat:
-Anne ciddi misin? Ya niye izin veriyorsun? Senin bana izin vermemen gerekiyordu.
Annesi:
-Nasıl ya? O zamanda beni niye bu kadar kısıtlıyorsun diyecen, sanki bilmiyoruz.
Hayat:
-Anne bak İnanç'ın annesi ölmüş ve sanırım araları da hiç iyi değilmiş. Bizim aramız iyi olursa ve ben İnanç'a bilmeden bundan bahsedersem çok fena kırılır hissediyorum yani.
Annesi:
-Sen İnanç'ı hani sevmiyordun bir daha lafı geçmesin bu evde diyordun şimdi ne oldu?
Hayat:
-Öğrendim anne, o da hayatta yara almış birşeylerden, çok çekmiş. Anlatırken bile sesi titriyordu, içim acıdı valla. Ben de artık yanında olmak istiyorum.
Annesi:
-Gideceksin yani?
Hayat:
-Gitmem lazım çünkü eğer ben İnanç'ın yanında olmazsam bu sefer Leyla ve Büşra gelir ve onlar İnanç'ın psikolojik olarak neler yaşadığını bilmeden etmeden kafasını şişiriyorlar. Leyla'dan da anca bu beklenir zaten. Düşene bir de o vurmazsa olmuyor nedense. Neyse hadi ben çıktım.
Annesi:
-Tamam kızım. Yolda dikkat et kendine, selam söyle İnanç'a.
Hayat:
-Aleykümselam. Hadi görüşürüz 👋🏻👋🏻.
Hayat merdivende ayakkabılarını giyerek dışarı çıktı. Kaldırımda yürüyordu ki karşısında bir araba durdu. Arabadan inen İnanç:
-Sonunda çıkabildin evden, 1 saattir restoranda seni bekliyorum ya. Bir şey oldu sandım.
Hayat:
-Olmadı birşey ama az daha olacaktı. Annemden zor izin aldım. Ha bu arada sana selamı var.
İnanç:
-Aleykümselam. Hadi geliyor musun?
Hayat:
-Birşey soracağım; restorana arabayla mı götürmeyi düşündün cidden? Hayır yani meraktan soruyorum.
İnanç:
-Belki restorana gitmeyiz.
Hayat:
-Gece gece ne düşündün acaba?
İnanç:
-Neden söyleyeyim?
Hayat:
-İnanç... Bak şimdi "kız kaçırıyorlar" diye bir bağırırım görürsün.
İnanç:
-Bağırmaya gerek yok. Gel benimle görürsün.
Hayat, İnanç'la arabaya bindi. Hayat:
-Şimdi söyleyebilirsin sanırım. Nereye gidiyoruz?
İnanç:
-Nereye gitmemizi isterdin?
Hayat:
-Ya İnanç, çıldırtma beni. Söyle işte.
İnanç:
-Yeni bir film çıkmış ona gidebiliriz sonra yeni bir AVM açılmış oraya gidebiliriz bir de tatlıcıya falan gidebiliriz yani hangisinden başlayalım.
Hayat:
-İnanç, sinemaya gitmek güzel olurdu ama benimle sinemaya gitmek biraz riskli biliyor musun?
İnanç:
-Biliyorum söylemiştin. Ama sen de sinemaya gitmeyi isterdin bence.
Hayat:
-İnanç, bir fikrim var.
İnanç:
-Söyle canım.
Hayat:
-Aslında sinemayı arabaya getirebiliriz şuan. Arabada filmi izleyip alışverişe gideriz olmaz mı?
İnanç:
-Nasıl yani?
Hayat:
-Hangi filmi izlemek istiyoruz?
İnanç:
-Bilmiyorum.
Hayat:
-İnanç, sen şaka mısın? Daha demin yeni bir film çıkmış ona gidelim falan diyordun, filmin adını bilmediğini söyleme bana şimdi? Tam da uygulamayı açtım şimdi. Birsürü de yeni film yüklenmiş. Hadi seç bakalım.
İnanç:
-Sen bunlardan birini izledin mi?
Hayat:
-Yeni yüklenmiş ben ne ara izleyeyim?
İnanç:
-Ne bilim evde oturuyorsun ya gün boyu ondan dedim.
Hayat:
-Tamam buradan hasta bir kız filmi izleyelim görürsün. Ben evde sadece oturuyorum ya.
İnanç:
-Ya sen kırıldın mı şuan gerçekten?
Hayat:
-Tabii kırılırım gerçi hasta olmak demek senin için duygusuz olmak gibi bir şey sanırsam.
İnanç:
-Hayat, hasta olman benim umurumda değil biliyorsun dimi?
Hayat:
-Senin de kimsesiz kalman benim umurumda değil ama seni kırmamaya çalışıyorum farkındaysan.
İnanç:
-Neyse bir film seçemedin mi hâlâ?
Hayat:
-Seçtim, açıyorum.
Beraber filmi izlerken İnanç, uykuya dalar. Hayat:
-Bak burası çok heyecanlı, inanamıyorum sana şu an ya, filmi açtı izlemiyor bile, görürsün sen.
İnanç:
-Ha ne oldu?
Hayat:
-Az dışarı çık bence sen, uykun aysın.
İnanç:
-Uyumadım ki film bitti mi?
Hayat:
-Anlat bakalım ne oluyor filmde?
İnanç:
-Hasta bir kız var işte.
Hayat:
-Eee.... Başka?
İnanç:
-Başka biri mi vardı ya?
Hayat:
-İzlemedim desene kısaca?
İnanç:
-Ama Hayat, bu film bana göre değilmiş. Hayatımda bu kadar sıkıcı film görmedim.
Hayat:
-Sıkıcı demek artık beni de sıkıcı görüyorsun demek.
İnanç:
-Hayat, seninle alakası yok film sıkıcı doğruya doğru yani. Sen ne anladın ki bu filmden?
Hayat:
-Hasta kızın yaşam mücadelesi ve dramatik aşkı geçiyordu filmde. Bence o kadar da sıkıcı değil.
İnanç:
-Tamam sıkıcı değil ama yaşadığın bir filmi niye açıyorsun ki yani?
Hayat:
-Daha anlaşılır geliyor. Sen film seçmeyince ki zaten izlemedin mecbur bunu açtım.
İnanç:
-Ben filmi izlemedim yaşadığım bir şeyi neden başkasından izleyeyim ki?
Hayat, çok etkilendi yine. Filmi beraber izlememiş olsalar da gayet güzel bir gece geçirmişlerdi.
Hayat:
-İnanç, bazen sana kızamıyorum biliyor musun? Öyle sinir bozucusun işte.
İnanç:
-Dönelim mi? Saat geç olmuş.
Hayat:
-Evet senin şimdiden uykun geldi zaten çok yordum seni. Altı üstü romantik bir film izledik ne yani?
İnanç:
-Tamam bir şey demedim ya. Ne filmmiş?
Hayat:
-Bir tane daha film var çok güzel.
İnanç:
-Güzel mi?
Hayat:
-Evet, hasta bir kız var onda da.
İnanç:
-Neden? Yani neden hasta kız filmleri izliyorsun?
Hayat:
-Bilmem öyküsü yakın geliyor. Atarım sana sonra YouTube'dan izlersin.
İnanç:
-Peki hadi gel mahalleye dönelim bari.
Hayat:
-İnanç arabadan inmedik, farkındasın dimi? Hayır yani kafan iyi mi şuan?
İnanç:
-İyiyim ya sen alışverişe falan gidecektin ya?
Hayat:
-Senin uyuman planda yoktu ama.
İnanç:
-Tamam, dönelim.
Eve döndüler ve İnanç kapının önünde Hayat'ı indirip kendi apartmanına gitti.
Yorumlar
Yorum Gönder