İNANÇ VE HAYAT BÖLÜM 56: SEN NE DERSEN DE

Sen ne dersen de dünya dönüyor
İnanç şunu anlamıyor ki benim de bir hayatım var tüm vaktimi ve enerjimi İnanç'ın saçma sapan oyunlarına alet olarak geçirecek değilim. Bu çocuk benim de bir hayatım, ilgilenmem gereken bir ailem olduğunu ne zaman anlayacak acaba?
Tamam birbirimize karşı bir şeyler duyuyor olabiliriz ama tüm hayatımızı bu duygu üzerine geçirecek kadar salak olamayız. Aslında İnanç da bu kadar salak olamazdı. Yani biraz mesafeli dursa, bunun sadece bir görev icabı olduğunun farkına varsa ne vardı yani? Ona hiç söylememişler galiba "Kimseyi çok sevmemesi gerektiğini, çok sevince b*** çıkıyor," deseydi biri aydınlatsaydı bari. Ama harbiden böyle birşey var bu arada. Ben birisine iyi bir şeyden dolayı ya da kötü bir şeyden dolayı hiç farketmez feci derecede kafayı taktığım zaman kendimi kaybediyorum haberim yok. Sonra hastane hastane gez çare ara. O yüzden artık kendimden başkası umurumda değil, yapayalnız öcü gibi geziyorum toplumda. Bir topluluğa falan çıksam yalnız ve suskun olduğum için çok göze çarpıyorum. Durup dururken hiç olmayacak insanlar yanıma gelip "iyi misin","neyin var" tarzında sorular soruyor. İnanç bey sağolsun yanımdan hiç ayrılmadığı için artık hiçbir şey yapmak içimden gelmiyor.
Yani böyle tuhaf bir durumdayım şuan. Ah İnanç ya sen ne yaptın bana böyle ya? 


Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

İNANÇ VE HAYAT BÖLÜM 40: SEBEBİ YOK SEVGİMİZİN

İNANÇ VE HAYAT BÖLÜM 50; HAYAL VE GERÇEK

İNANÇ VE HAYAT BÖLÜM 49: BİR SEN ÖNEMLİSİN ARTIK