İNANÇ VE HAYAT BÖLÜM 74: RAMAZAN ALIŞVERİŞİ

Hayat, İnanç'la görüştükten sonra eve gitti. Ailesiyle bugün bir yere gitmesi gerekiyordu. Bu yüzden erkenden yattılar. İlk sahura Hayat da kalkmak istedi.
Sabah erkenden Hayat, annesi ve babası yola çıktılar. Baya yürüdüler. Yol çok uzunmuş ve bankaya gittiklerinde sıra dışarı taşıyordu. İçeride adım atacak yer kalmamıştı.
Hayat:
-Bu ne kalabalık ya, ben hayatımda bu kadar kalabalık görmedim. Bizim okul bile bu kadar kalabalık değildir yani. 
Annesi:
-Öyle işte ne yapalım?
Babası:
-Halkalıya mı gitsek?
Annesi:
-Orası da aynıdır.
Hayat:
-Bence gezip dolaşalım. 
Annesi:
-İşimizi görünce gezeriz.
Babası:
-Bence Hayat haklı, kooperatif markete gidelim belki biz gelene kadar sıra da biter.
Hayat:
-Tamam gidelim.
Üçü birlikte kooperatif markete doğru yola çıktılar. Marketten içeri girdiklerinde her taraf birsürü abur cuburla doluydu. Neredeyse her markada vardı. Hayat'ın daha önce görmediği çikolatalar çok ilgisini çekti ve her hoşuna gidenden beşer tane aldı. Çikolataların arasında gezmek çok keyifliydi. Bir kaç birşey daha alarak kasaya geldiler. Hayat'ın aldığı çikolatalar çok pahalıya patladı. Ama önemli olan onun hoşuna giden birşey bulmaktı ve ailesi bunu başarmıştı. Babası ödeme yaparken Hayat ve annesi çikolataları poşete koyup dışarı çıktılar. Sonra poşetlerini de alarak bankadaki kuyruğa geri döndüler. 
Hayat:
-Ben çok susadım.
Annesi aldıkları market poşetinden bir şişe su uzatır. Hayat, suyunu içtikten sonra sıra hızlanır ve nihayet içeri girebilirler. Ama içerisi de sıradan farksızdır dışarıdaki gibi çok yoğun sıra olmasa da azıcık sıra vardı. Numara alıp beklemeye başladılar. Önlerindeki iki kişi de işini görüp çıktıktan sonra Hayat ve babasına sıra geldi. Hayat oturduğu yerden kalkıp babasının yanına geldi. Hayat, banka memurunun verdiği belgeleri imzalayarak parasını alıp büyük bir mutlulukla cebine koydu. Hep beraber bankadan çıktılar. Doğruca eve gittiler. Hayat'ın eski lisesinin yanından geçtiler. Ne maceralar geçirmişti bu okulda? Neler yaşanmıştı koskoca 4 yılda? Şimdi burası da mazilere karışmıştı. İlkokuldan beri okuldan çok zevk alamamıştı zaten. 
Neyse bugün üzülmenin zamanı değildi. Çeşit çeşit iftarlık çikolata 🍫 almıştı. Poşetteki çikolatalara bakıp bakıp gülüyordu. Hayat, yorulmasına rağmen geçirdiği günden gayet memnun bir şekilde eve döndüler.


Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

İNANÇ VE HAYAT BÖLÜM 40: SEBEBİ YOK SEVGİMİZİN

Resim
sebebi yok sevgimizin Hayat, İnanç'tan tüm bu başına gelenlerin sebebini bekliyordu. Bir açıklama, bunca şeyin neden olduğunu bilmek onun da hakkıydı. İnanç derin bir nefes aldı ve anlatmaya başladı: -Hayat bak çok saçma ama sebebi yok yani. Tamam haklısın amcam yüzünden geldim tamam doğru birsürü yalan söyledim, ama seni seviyorum ve bu yalan  değil. Hayat: -Sebepsiz mi herşey? Boş yere durup dururken hayatımın içine ettin. Teşekkürler gerçekten yani sen olmasan ne yapacaktım ben bu hastalıklı halimle acaba? Ya siz bana karşı mısınız? Ben tam olayı unutuyorum normal hayatımı sürdürmeye çalışırken neden sürekli başıma iş açıyorsunuz? İnanç: -Hayat sakin ol. Benim suçum yok. Hayat: -Suçun büyüğü sende değilse ben de bir şey bilmiyorum. Hale bak ya, sen normal bir çocuk gibi binbir zorlukla büyü et sonra birilerinin amcası yüzünden ömür boyu bir hastalığın gölgesinde yaşa! Sonra da hiç alakasız biri "seni seviyorum" yalanlarla falan aklını çelsin. Ne bu İnanç ge...
Devamı

İNANÇ VE HAYAT BÖLÜM 50; HAYAL VE GERÇEK

Resim
Hayat, son olanlardan sonra artık İnanç'la görüşmüyordu. Hayattan bıkkın bir Hayat vardı artık. Hiç bir şeyi eskisi gibi büyük bir mutlulukla yapmıyordu.  Can: -Abla sen İnanç abiyle küs müsün? Hayat: -Ne alaka? Yani neden böyle düşündün ki? Can: -Geçen gün seni sordu doktor yürüyüş vermiş ablan müsait olunca beraber yürürüz, dedi. Hayat: -Sen ne dedin? Can: -Geçmiş olsun dedim bir yerinde bir şey var mı diye sordum. Hayat: -O ne dedi? Can: -İyiyim yok birşeyim, dedi.  Hayat: -Başka bir şey dedi mi? Can: -Yok abla hem bana niye soruyorsun? Ben sizin aracınız değilim diye biliyorum ama. Hayat: -Bir daha konuşursan ona dedi ki; ablam seni sevmiyor boşa hayal kurmanın manası yok. Can: -Ben karışmıyorum hem gerçekten sevmediğine emin misin? Hayat: -Senin bir yere gitmen gerekiyordu sanırım dimi? Spor falan hadi canım kardeşim git sen en iyisi. Can: -Abla ben çocuk değilim biliyorsun dimi? Hayat: -Büyüdün de bana karşı mı geliyorsun sen? Can: -Biz neden normal kardeşler...
Devamı

İNANÇ VE HAYAT BÖLÜM 49: BİR SEN ÖNEMLİSİN ARTIK

Resim
Bir sana Birisi gördü mü ki bizi acaba? İnanç var ya bazen kızdım falan ama hakiki dostmuş. Sen ne dersen de ben buradayım dedi bana ve dediği gibi de yapıyor. Onunlayken her derdimi unutuyorum artık. Sanki hiç derdim yok gibi bakıyor bana. Tamam, güven vermedi bana hiçbir zaman, doğru ama benim ondan korktuğum kadar o da benden korkuyor hissediyorum.  Hem başkasıyla olmasına göz yummak büyük bir acı verir bana. İnanç, benimle olmak için o kadar oyun çevirmişken onu hayal kırıklığına uğratmak olmaz.
Devamı