İNANÇ VE HAYAT BÖLÜM 35:NEDİR BU ÇEKTİĞİM

Nedir bu
Hayat sınavlarını bitirmiş eve dönmüştü. Kapıda İnanç'ın yazdığı mektubu bulunca yüzü asıldı. "Ya bu ne düşünüyor ki?"diye düşünmeden edemedi. Ama mektubu kimse görmeden alıp sakladı. Bu mektubu Can veya babası görse İnanç'ın çekeceği vardı.
Hayat neden olamayacağını da düşündüğünde işin içi çıkılacak gibi değildi. "Ya İnanç bana neden bağlandı ki bu kadar? Yani benim çok iyi bir özelliğim de yok üstelik neyi amaçlıyor ki bu? Artı yani mahalleye taşındı diye kendini ne sanıyor bu ya yeter artık bir insanın karşısına neden bir akıllı çıkmaz? Offf offf."
Hayat çıkıp istemese bile İnanç'la konuşma gereği duydu. İnanç'ı arayıp sordu;
Hayat:
-Alo İnanç. Konuşmamız lazım.
İnanç:
-Ne oldu? Özledin galiba beni, hani hiç sevmiyordun?
Hayat:
-Sen neden ben sınavdayken kapıya mektup koyuyorsun? Kime sordun?
İnanç:
-Ha o mesele, içimden geldi, özledim olamaz mı yani?
Hayat:
-İnanç bak benimle uğraşma başımda milyon tane dert var, git amcanla uğraş ne bilim arkadaşlarınla falan uğraş.
İnanç:
-Neden? Yani mektup yazmanın neresi kötü, zaten konuşamıyoruz yazmak da mı yasak?
Hayat:
-İnanç senin amacın beni mahalleye rezil etmek mi?
İnanç:
-Aşkım neden bağırıyorsun hep bana?
Hayat:
-Bu da yeni mi çıktı? Git başımdan arama beni.
İnanç:
-Yalnız beni arayan sensin, hatırlatayım.
Hayat:
-Ben aradım doğru ama yanlışlıkla oldu hadi kapatıyorum by👋🏻.
İnanç:
-Lan niye aradın niye kapatıyorsun?
Hayat:
-Birşey soracaktım ama unuttum sayende.
İnanç:
-Ne soracaktın?
Hayat:
-Tek bir soru soracağım adamakıllı cevap ver.
İnanç:
-Tamam.
Hayat:
-Sen benden ne istiyorsun? Görevin bitmedi mi?
İnanç:
-Hayat, bak yani hasta olabilirsin ama sen bunun üstesinden gelmişsin ve daha da gelebilirsin yani. Ben de sana yardım etmeye geldim.
Hayat:
-Biliyor musun bu taktik çok eski. 😂🤣😂🤣. Modası geçti bunun😂🤣😂🤣😂.
İnanç:
-Ne diyorsun ya?
Hayat:
-Yardım etmeye çalışırken herşeyi berbat edenlerden bahsediyorum. İyi birşey yapıyor gibi görünüp tüm hayatını çıkmaza sokanlar var ya. Kim ne derse desin artık hayatıma kimseyi karıştırmam ama maşallah alakasız alakasız kişiler dört bir tarafta sıkıştırmış beni. Valla bu hayat benim mi yoksa başkasının mı hâlâ anlamış değilim. İzin verin az geri çekilin de yoluma bakayım dimi?
İnanç:
-Çok haklısın ama ne yapabilirim?
Hayat:
-Git istersen bu mahalle sana fazla. Senin yerinde olsam başka yerden ev bakardım. Burası yaramaz insana, zira bana hiç yaramadı.
İnanç:
-Madem öyle diyorsun sen de benimle gel. 
Hayat:
-İnanç sen bana karışma hakkını nereden buluyorsun? Ben bilirim işimi bence sen kendine bak.
İnanç:
-Sen de beni mahalleden kovma hakkına sahip değilsin o halde.
Hayat:
-Bu konuşma hiç iyi bir yere gitmiyor hadi iyi geceler sana.
Hayat, telefonu kapatıp koltuğa fırlattı.
Hayat, İnanç söz konusu olduğunda ister istemez geriliyordu. Az sonra kapı çaldı. İnanç gelmiştir ihtimaliyle kapıyı açtığında karşısında Gül'ü gördü.
Gül:
-Hayırdır Hayat bu coşku nereden geliyor?
Hayat:
-Önemli değil. Hoş geldin Gül. Nasılsın?
Gül:
-İyi, sen nasılsın? Bir şey mi kaçırdım?
Hayat:
-Yok Gül ya, sıradan şeyler işte. Randevu sorunları falan.
Gül:
-Hayırdır ne oldu hasta mısın?
Hayat:
-Yok rutin kontrol, bilirsin. Aldım dün ama bugün iptal etmek zorunda kaldım.
Gül:
-Ne oldu ki? Son anda vaz geçmezdin normalde?
Hayat:
-Babam hasta oldu bir anda, biliyorsun babam olmasa da biz orada kayboluyoruz.
Gül:
-Yani neden kaybolursun ki kaç yıldır gidiyorsun?
Hayat:
-Oralar öyle karışık ki neyin nerede olduğu belli değil. Tabi sen gitmediğin için bilmezsin.
Gül:
-Neyse kanka ne yapacaksın peki şimdi?
Hayat:
-Ne yapmam gerekiyorsa onu.
Gül:
-İnanç'ı gördün mü yakın zamanda?
Hayat:
-Bana İnanç deme. Çok sinirliyim ona.
Gül:
-Neden ki?
Hayat:
-Neden olacak ben sınava gidince bana mektup yazmış kapıya koymuştu. Allah'tan annemler görmedi. Valla bu çocuğun işi gücü yok, beni elaleme rezil etme peşinde.
Gül:
-Öyle düşünme yani kötü bir niyeti yoktur herhalde.
Hayat:
-Birisi birisine neden uluorta mektup yazıp herkese açık bir şekilde apartmana sokar ki?
Gül:
-Bu neden kötü bir şey ki senin için?
Hayat:
-Bilmiyorum Gül of bilmiyorum ama kötü bir şey olacak gibi.
Gül:
-Ya bak sakin ol ayrıca aranız iyi birşey olmayacak.
Hayat:
-Of ben başından dedim dimi? Enerji alamadım bu çocuktan. Offf ya beni rezil edecek birde.
Gül:
-Hayat, bak yani öncesini boşver hem yani mahallede herkes seni tanıyor rezil olmazsın boşver.
Hayat:
-İnanç beyin ne dolap çevireceği hiç belli olmaz yani. Dur aklıma ne geldi?
Gül:
-Ne geldi?
Hayat gülerek🤣😂:
-O beni rezil etmek gibi bir hataya düşerse gayet tabi ben de onu rezil edebilirim.
Gül:
-Aklından ne geçiyor?
Hayat:
-Mektubu yok edip ona başka bir mektup yazmak tabiki. Moral düşürme sırası bizde.


Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

İNANÇ VE HAYAT BÖLÜM 40: SEBEBİ YOK SEVGİMİZİN

İNANÇ VE HAYAT BÖLÜM 50; HAYAL VE GERÇEK

İNANÇ VE HAYAT BÖLÜM 49: BİR SEN ÖNEMLİSİN ARTIK