İNANÇ VE HAYAT BÖLÜM 22:NEDEN BURADA DEĞİL

neden gitti
İnanç uyandı. Kendine geldiğinde direkt Hayat'ı sordu. İnanç:
-Hayat nerede?
Gül:
-Az işi vardı. Gitti. Gelir ama.
Can, Gül'e fısıltıyla sordu.
Can:
-Gitti. Geleceğim gibi bir şey demedi ki? Hem o gidince baya zor gelir. Mucize falan olması lazım gelmesi için. Hem neden yanlış bilgi veriyorsun?
Gül, Can'a şöyle dedi:
-Gelir o hem yani şu durumda öyle demeseydim de "Hayat seni bıraktı" mı deseydim?
Can:
-Doğru haklısın.
İnanç:
-Ne zaman gelecekmiş? Söyledi mi size?
Can:
-Ya sen kim oluyorsun ablamı ben bile bu kadar merak etmiyorum. Ne bu ilgi alaka?
İnanç:
-Sen kimsin ki?
Can:
-Ben kimim öyle mi? Hani senin kıskançlıktan kaza yaptığın kişi benim işte. Şimdi mutlu musun? Ben sadece ablamın kardeşi yanında olsun istemiştim ama sayende yanında olmasam da olurmuş.
Can sinirlendi ve çıktı gitti.
Odada bir tek Gül kalmıştı.
Gül:
-Yaptığını beğendin mi?
İnanç:
-Ne yapmışım? Beni terk edip giden Hayat, yine suçlu ben miyim?
Güven abi lafa girdi:
-Evet yani İnanç kusura bakma ama siz ne yaşıyorsunuz? Bizim mahallemizin kızına yürüyecek cesareti nereden buluyorsun?
İnanç:
-Cesaretim inancımdan, hem şuan Hayat da çok pişman gittiğine bunu hissedebiliyorum.
Gül:
-Ay pardon İnanç da sen benim arkadaşımı ne kadar tanıyorsun acaba? Ben dönmez diyorsam dönmez.
İnanç:
-Döndürürüm ben onu.
Can:
-Ne yapacaksın?
İnanç:
-Ne yapacağımı o zaman göreceksiniz.


Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

İNANÇ VE HAYAT BÖLÜM 40: SEBEBİ YOK SEVGİMİZİN

İNANÇ VE HAYAT BÖLÜM 50; HAYAL VE GERÇEK

İNANÇ VE HAYAT BÖLÜM 49: BİR SEN ÖNEMLİSİN ARTIK