İNANÇ VE HAYAT BÖLÜM 18: İNANÇ KENDİNE GELİYOR

İnanç kendine geliyor
Bir haftayı geçmişti ve herkes hastanede perişan durumdaydı. Hayat artık umudunu yitirmeli miydi, boşuna mı bekliyordu, bunu bile bilmiyordu.
Gül ve Güven abi, Hayat'a moral vermek için gelmişti fakat onlarda moral kalmış mıydı?
Can, ablasının bir erkek arkadaşı olmasını hiç istemiyordu, bu yüzden olaylardan çok etkilendiği söylenemezdi. 
Herkes perişan bir haldeyken İnanç'ın odasından bir hemşire çıktı.
Hemşire:
-İnanç beyin yakınları siz misiniz?
Hayat öne atılarak:
-Evet biziz. Ne oldu? Durumu nedir?
Hemşire:
-Atlattı çok şükür. Normal odaya aldık. Şu anlık bir tehlike yok.
Hayat:
-Peki görebilir miyiz?
Hemşire:
-Yalnızca 1 kişi çok yormamak koşuluyla.
Güven abi:
-Sen gir Hayat
Gül:
-Evet Hayat sen gir
Hayat:
-Peki o zaman ben gireyim.
Hayat, heyecanlı adımlarla İnanç'ın odasına girer. İnanç yarı uyur vaziyetteydi.
Hayat:
-İnanç bak ben geldim buradayım. 
İnanç uykulu vaziyette:
-Hayat
Hayat heyecanlı bir şekilde:
-Buradayım İnanç merak etme
İnanç:
-İyi misin?
Hayat gözü yaşlı bir şekilde:
-Biz iyiyiz sen iyi ol yeter ki.
İnanç:
-Hayat gitme
Hayat:
-Buradayım İnanç sen iyileşene kadar gitmiyoruz.
Hemşire o sırada:
-Görüş saatiniz bitti Hayat hanım.
Hayat:
-Görüşürüz İnanç.
İnanç:
-Hayat.
Hayat mutlulukla odadan çıkar. Onun bu mutlu halini görünce sorarlar.
Güven abi:
-İnanç nasıl?
Gül:
-Konuştu mu?
Can:
-Ne dedi?
Hayat:
-İyi yani yorgun biraz. Beni unutmamış. İlk kelimesi "Büşra"olur sanmıştım ama "Hayat"dedi.Ya dünyalar benim oldu. 
Gül gülerek:
-Kanka sen öyle hemen unutulacak bir arkadaş değilsin, hatta hayatta hep hatırlanacak bir detaysın.


Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

İNANÇ VE HAYAT BÖLÜM 40: SEBEBİ YOK SEVGİMİZİN

Resim
sebebi yok sevgimizin Hayat, İnanç'tan tüm bu başına gelenlerin sebebini bekliyordu. Bir açıklama, bunca şeyin neden olduğunu bilmek onun da hakkıydı. İnanç derin bir nefes aldı ve anlatmaya başladı: -Hayat bak çok saçma ama sebebi yok yani. Tamam haklısın amcam yüzünden geldim tamam doğru birsürü yalan söyledim, ama seni seviyorum ve bu yalan  değil. Hayat: -Sebepsiz mi herşey? Boş yere durup dururken hayatımın içine ettin. Teşekkürler gerçekten yani sen olmasan ne yapacaktım ben bu hastalıklı halimle acaba? Ya siz bana karşı mısınız? Ben tam olayı unutuyorum normal hayatımı sürdürmeye çalışırken neden sürekli başıma iş açıyorsunuz? İnanç: -Hayat sakin ol. Benim suçum yok. Hayat: -Suçun büyüğü sende değilse ben de bir şey bilmiyorum. Hale bak ya, sen normal bir çocuk gibi binbir zorlukla büyü et sonra birilerinin amcası yüzünden ömür boyu bir hastalığın gölgesinde yaşa! Sonra da hiç alakasız biri "seni seviyorum" yalanlarla falan aklını çelsin. Ne bu İnanç ge...
Devamı

İNANÇ VE HAYAT BÖLÜM 50; HAYAL VE GERÇEK

Resim
Hayat, son olanlardan sonra artık İnanç'la görüşmüyordu. Hayattan bıkkın bir Hayat vardı artık. Hiç bir şeyi eskisi gibi büyük bir mutlulukla yapmıyordu.  Can: -Abla sen İnanç abiyle küs müsün? Hayat: -Ne alaka? Yani neden böyle düşündün ki? Can: -Geçen gün seni sordu doktor yürüyüş vermiş ablan müsait olunca beraber yürürüz, dedi. Hayat: -Sen ne dedin? Can: -Geçmiş olsun dedim bir yerinde bir şey var mı diye sordum. Hayat: -O ne dedi? Can: -İyiyim yok birşeyim, dedi.  Hayat: -Başka bir şey dedi mi? Can: -Yok abla hem bana niye soruyorsun? Ben sizin aracınız değilim diye biliyorum ama. Hayat: -Bir daha konuşursan ona dedi ki; ablam seni sevmiyor boşa hayal kurmanın manası yok. Can: -Ben karışmıyorum hem gerçekten sevmediğine emin misin? Hayat: -Senin bir yere gitmen gerekiyordu sanırım dimi? Spor falan hadi canım kardeşim git sen en iyisi. Can: -Abla ben çocuk değilim biliyorsun dimi? Hayat: -Büyüdün de bana karşı mı geliyorsun sen? Can: -Biz neden normal kardeşler...
Devamı

İNANÇ VE HAYAT BÖLÜM 49: BİR SEN ÖNEMLİSİN ARTIK

Resim
Bir sana Birisi gördü mü ki bizi acaba? İnanç var ya bazen kızdım falan ama hakiki dostmuş. Sen ne dersen de ben buradayım dedi bana ve dediği gibi de yapıyor. Onunlayken her derdimi unutuyorum artık. Sanki hiç derdim yok gibi bakıyor bana. Tamam, güven vermedi bana hiçbir zaman, doğru ama benim ondan korktuğum kadar o da benden korkuyor hissediyorum.  Hem başkasıyla olmasına göz yummak büyük bir acı verir bana. İnanç, benimle olmak için o kadar oyun çevirmişken onu hayal kırıklığına uğratmak olmaz.
Devamı