İNANÇ VE HAYAT BÖLÜM 31: İHMALLERİN BEŞİĞİ

İhmallerin Beşiği
İnanç, karakola gidip teslim olacaktı. Hayat'la henüz bu durum hakkında konuşmamıştı zaten yakın zamanda hiç görüşmemişti. 
Hayat ise günlerdir Gül'ü aramadığı yer kalmamıştı. İnanç şu an için düşünebileceği son kişiydi. 
Can ve Güven abi de Gül'ü bulmak için gece gündüz çalışıyor ama hâlâ bulamamışlardı. Can geçen başkasını Gül'e benzettiği için kendisini çok kötü hissediyordu. Başkasının asla Gül'ün yerini tutması mümkün değildi.
Belki de Gül'ün şu anda kayıp olmasının sebebi Hayat'ın ya da Can'ın ihmallerinden kaynaklıydı. 
Hayat bütün çocukluğu boyunca Gül ile arkadaş olmuştu sonuçta. Hayatında en güvenerek herşeyini anlattığı bir Gül vardı, başkası yoktu ki.
Hayat, derin bir pişmanlık içindeydi. Belki Gül'ün kaçırılması ve şu anda kaybolması onun suçuydu. Hayat, derin bir 'Off' çekti.
Can:
-İyi misin abla?
Hayat:
-Bu yaşananlar benim suçumken ben nasıl iyi olabilirim?
Güven abi yanında olmak için destek verdi:
-Hayat, bak Gül'ün kaçırılması kimsenin suçu değil. Yani bir sebep aramayı ve kendini suçlamayı keser misin artık?
Hayat:
-Offf! Ama görmüyor musunuz basbayağı her şey ortada benim suçum işte. Benim yüzümden bu adamlar sizi de tehdit eden bir unsur haline geldi. Sizi de tehlikeye attım.
Güven abi:
-Bunda kimsenin suçu yok yani eğer ki bir suçlu arıyorsan İnanç taşındığında ona güvenen mahalle halkının bu suç.
Hayat:
-Sen de dinlemedin ama İnanç'ın düğünde bizim masaya oturmasını sen istedin büyük ihtimalle.
Güven abi:
-Ne alaka şuan?
Hayat:
-Bilmem sonuçta seninle geldi bu çocuk oraya, yoksa siz anlaşarak mı geldiniz? O gece de bana hastalıktan bahsetmesinin sebebi sensin dimi?
Güven abi üzgün bir şekilde🥲:
-Ya bak amacım kesinlikle seni üzmek değildi.
Hayat:
-Git abi valla beni bir salın artık ya...
Güven abi:
-Ama Hayat o sordu ben anlatmayacaktım.
Hayat:
-Aslında şuan yanımda olmana o kadar ihtiyacım yok ki yani. Git yani ben daha bişey diyemeyeceğim.
Güven abi:
-Tamam gidiyorum.
Hayat:
-Lütfen. 
Can:
-Abla iyi misin?
Hayat:
-Gül kaçırılmasaydı keşke. Çok kötüyüm ya. Gül olsaydı her şey daha güzel olabilirdi.
Can:
-Abla sana söz veriyorum Gül'ü bulup getireceğim sana. Gidiyorum şimdi Gül'ü bulmaya.


Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

İNANÇ VE HAYAT BÖLÜM 40: SEBEBİ YOK SEVGİMİZİN

Resim
sebebi yok sevgimizin Hayat, İnanç'tan tüm bu başına gelenlerin sebebini bekliyordu. Bir açıklama, bunca şeyin neden olduğunu bilmek onun da hakkıydı. İnanç derin bir nefes aldı ve anlatmaya başladı: -Hayat bak çok saçma ama sebebi yok yani. Tamam haklısın amcam yüzünden geldim tamam doğru birsürü yalan söyledim, ama seni seviyorum ve bu yalan  değil. Hayat: -Sebepsiz mi herşey? Boş yere durup dururken hayatımın içine ettin. Teşekkürler gerçekten yani sen olmasan ne yapacaktım ben bu hastalıklı halimle acaba? Ya siz bana karşı mısınız? Ben tam olayı unutuyorum normal hayatımı sürdürmeye çalışırken neden sürekli başıma iş açıyorsunuz? İnanç: -Hayat sakin ol. Benim suçum yok. Hayat: -Suçun büyüğü sende değilse ben de bir şey bilmiyorum. Hale bak ya, sen normal bir çocuk gibi binbir zorlukla büyü et sonra birilerinin amcası yüzünden ömür boyu bir hastalığın gölgesinde yaşa! Sonra da hiç alakasız biri "seni seviyorum" yalanlarla falan aklını çelsin. Ne bu İnanç ge...
Devamı

İNANÇ VE HAYAT BÖLÜM 50; HAYAL VE GERÇEK

Resim
Hayat, son olanlardan sonra artık İnanç'la görüşmüyordu. Hayattan bıkkın bir Hayat vardı artık. Hiç bir şeyi eskisi gibi büyük bir mutlulukla yapmıyordu.  Can: -Abla sen İnanç abiyle küs müsün? Hayat: -Ne alaka? Yani neden böyle düşündün ki? Can: -Geçen gün seni sordu doktor yürüyüş vermiş ablan müsait olunca beraber yürürüz, dedi. Hayat: -Sen ne dedin? Can: -Geçmiş olsun dedim bir yerinde bir şey var mı diye sordum. Hayat: -O ne dedi? Can: -İyiyim yok birşeyim, dedi.  Hayat: -Başka bir şey dedi mi? Can: -Yok abla hem bana niye soruyorsun? Ben sizin aracınız değilim diye biliyorum ama. Hayat: -Bir daha konuşursan ona dedi ki; ablam seni sevmiyor boşa hayal kurmanın manası yok. Can: -Ben karışmıyorum hem gerçekten sevmediğine emin misin? Hayat: -Senin bir yere gitmen gerekiyordu sanırım dimi? Spor falan hadi canım kardeşim git sen en iyisi. Can: -Abla ben çocuk değilim biliyorsun dimi? Hayat: -Büyüdün de bana karşı mı geliyorsun sen? Can: -Biz neden normal kardeşler...
Devamı

İNANÇ VE HAYAT BÖLÜM 49: BİR SEN ÖNEMLİSİN ARTIK

Resim
Bir sana Birisi gördü mü ki bizi acaba? İnanç var ya bazen kızdım falan ama hakiki dostmuş. Sen ne dersen de ben buradayım dedi bana ve dediği gibi de yapıyor. Onunlayken her derdimi unutuyorum artık. Sanki hiç derdim yok gibi bakıyor bana. Tamam, güven vermedi bana hiçbir zaman, doğru ama benim ondan korktuğum kadar o da benden korkuyor hissediyorum.  Hem başkasıyla olmasına göz yummak büyük bir acı verir bana. İnanç, benimle olmak için o kadar oyun çevirmişken onu hayal kırıklığına uğratmak olmaz.
Devamı