İNANÇ VE HAYAT BÖLÜM 23: HAYAT'I GERİ GETİRME PLANLARI

Hayat'ı geri getirme planları
İnanç, Hayat'ın gerçekten onu terkedip gittiğine inanmıyordu. Bir şeyler yapmalıydı geri gelmesi için. Düşündü Hayat'ın geri gelmesi için değer verdiği bir şeye bir şey olması gerektiğine kanaat getirdi. Ama yine de birilerine danışmak iyi olurdu.
Gül odaya geldi.
Gül:
-Naber İnanç? Bir şeyler düşündün mü?
İnanç:
-Evet acaba diyorum şakacıktan birinize bir şey olsa......................................................belki o zaman döner.
Gül:
-Peki ne gibi bir şey?
İnanç:
-Ne gibi bir şey isterseniz? Aklımda bir kaç senaryo var.
Gül:
-Ne mesela?
İnanç:
-Kaçırılma gibi.
Gül:
-Masustan olduğuna emin misin?
İnanç:
-Tabiki yani size hiçbir şey olmayacak bu durumda rahat olabilirsin.
Gül:
-Nasıl bu kadar emin olabiliyorsun?
İnanç:
-Çünkü bu gerçek bir kaçırılma değil. Oyunun bir parçası ve eminim Hayat'ın geri gelmesini sağlar.
Gül:
-Beni karıştırma bu işe. Ne kadar şaka da olsa kaçırılmak istemem.
İnanç:
-Sen hiç merak etme aklımda başka biri var.
Gül:
-Kim o?
O sırada Can ve Güven abi odaya girer.
İnanç:
-Can.
Can:
-Ne oldu abi?
Gül:
-Hayır Can olmaz.
İnanç:
-Neden?
Gül:
-Çünkü Hayat'a söz verdim Can'ı bana emanet etti.
İnanç:
-Alt tarafı abi-kardeş takılırız, bir şey yapmayacağız ki.
Gül:
-Sen Can'ın nereden abisi oluyorsun?
İnanç:
-Ay pardon abi mi dedim? Kayınbirader demem gerekiyordu.
Gül:
-Ne alaka? Can da Hayat da seni sevmiyor.
İnanç:
-Sen araya girmesen severler belki?
Gül:
-Aa... Delinin zoruna bak. Sen kim olduğunu zannediyorsun ki?
İnanç:
-Asıl sen nesin Gül? Sürekli aramıza giren bir kara kedi gibisin ve herşeye burnunu sokuyorsun boş yere.
Gül çok alınır ve odadan çıkar.
Can arkasından koşar.
Can:
-Gül, bak onu çok ciddiye alma. Hasta sonuçta.
Gül:
-Bak Hayat gitmekte çok haklıymış. Buna az bile yapıyor. Böyleleri böyle böyle mahallenin huzurunu götürüyor işte. Hiç dönmezse de haklı şuan. 
Can:
-Ya bak Gül, yani onların ilişkilere çok karışmaya gelmiyor. Tamam sen ablamın yanında olmak istedin anlıyorum ama çoğu zaman insan içinde bulunduğu bazı süreçleri tek başına atlatmalı. Yani izin verelim şöyle bir kenara çekilip izleyelim zaten bize ihtiyaç duyarlarsa söylerler.
Gül:
-Doğru diyorsun ama ben sadece Hayat'ın üzülmesini istemedim.
Can:
-Hayatta her duyguyu tatmak gerek.
Onlar yolda konuşa konuşa giderken siyah bir araba kaldırıma yaklaştı. İçinden biri çıkıp onlara doğru yaklaştı.
Yabancı:
-Can siz misiniz?
Gül:
-Hayır kardeşim Can diye birisini tanımıyoruz. Git işine.
Can'ın koluna vurup uzaklaş manasında bir şeyler fısıldadı.
Can:
-Hadi sen de geliyor musun?
Gül:
-Az bekle. 
Yabancı adamlara dönerek:
-Siz Can'ı neden arıyorsunuz?
Yabancı adam:
-Kaç gündür patron soruyor.
Gül:
-hım anladım.
Adamlardan biri:
-Sen Can'ı tanıyor olmalısın, bizimle geleceksin.
Gül:
-Hayır tanımıyorum, dese de adamlar Gül'ün kafasına çuval geçirip arabayla kaçırıp götürürler.
Can arkalarından bakakalır yalnızca.


Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

İNANÇ VE HAYAT BÖLÜM 40: SEBEBİ YOK SEVGİMİZİN

Resim
sebebi yok sevgimizin Hayat, İnanç'tan tüm bu başına gelenlerin sebebini bekliyordu. Bir açıklama, bunca şeyin neden olduğunu bilmek onun da hakkıydı. İnanç derin bir nefes aldı ve anlatmaya başladı: -Hayat bak çok saçma ama sebebi yok yani. Tamam haklısın amcam yüzünden geldim tamam doğru birsürü yalan söyledim, ama seni seviyorum ve bu yalan  değil. Hayat: -Sebepsiz mi herşey? Boş yere durup dururken hayatımın içine ettin. Teşekkürler gerçekten yani sen olmasan ne yapacaktım ben bu hastalıklı halimle acaba? Ya siz bana karşı mısınız? Ben tam olayı unutuyorum normal hayatımı sürdürmeye çalışırken neden sürekli başıma iş açıyorsunuz? İnanç: -Hayat sakin ol. Benim suçum yok. Hayat: -Suçun büyüğü sende değilse ben de bir şey bilmiyorum. Hale bak ya, sen normal bir çocuk gibi binbir zorlukla büyü et sonra birilerinin amcası yüzünden ömür boyu bir hastalığın gölgesinde yaşa! Sonra da hiç alakasız biri "seni seviyorum" yalanlarla falan aklını çelsin. Ne bu İnanç ge...
Devamı

İNANÇ VE HAYAT BÖLÜM 50; HAYAL VE GERÇEK

Resim
Hayat, son olanlardan sonra artık İnanç'la görüşmüyordu. Hayattan bıkkın bir Hayat vardı artık. Hiç bir şeyi eskisi gibi büyük bir mutlulukla yapmıyordu.  Can: -Abla sen İnanç abiyle küs müsün? Hayat: -Ne alaka? Yani neden böyle düşündün ki? Can: -Geçen gün seni sordu doktor yürüyüş vermiş ablan müsait olunca beraber yürürüz, dedi. Hayat: -Sen ne dedin? Can: -Geçmiş olsun dedim bir yerinde bir şey var mı diye sordum. Hayat: -O ne dedi? Can: -İyiyim yok birşeyim, dedi.  Hayat: -Başka bir şey dedi mi? Can: -Yok abla hem bana niye soruyorsun? Ben sizin aracınız değilim diye biliyorum ama. Hayat: -Bir daha konuşursan ona dedi ki; ablam seni sevmiyor boşa hayal kurmanın manası yok. Can: -Ben karışmıyorum hem gerçekten sevmediğine emin misin? Hayat: -Senin bir yere gitmen gerekiyordu sanırım dimi? Spor falan hadi canım kardeşim git sen en iyisi. Can: -Abla ben çocuk değilim biliyorsun dimi? Hayat: -Büyüdün de bana karşı mı geliyorsun sen? Can: -Biz neden normal kardeşler...
Devamı

İNANÇ VE HAYAT BÖLÜM 49: BİR SEN ÖNEMLİSİN ARTIK

Resim
Bir sana Birisi gördü mü ki bizi acaba? İnanç var ya bazen kızdım falan ama hakiki dostmuş. Sen ne dersen de ben buradayım dedi bana ve dediği gibi de yapıyor. Onunlayken her derdimi unutuyorum artık. Sanki hiç derdim yok gibi bakıyor bana. Tamam, güven vermedi bana hiçbir zaman, doğru ama benim ondan korktuğum kadar o da benden korkuyor hissediyorum.  Hem başkasıyla olmasına göz yummak büyük bir acı verir bana. İnanç, benimle olmak için o kadar oyun çevirmişken onu hayal kırıklığına uğratmak olmaz.
Devamı