HAYAT VE İNANÇ BÖLÜM 44: HABERİN BİLE YOK BENDEN

Haberi bile yok
Hayat beni engelledi çok ayıp etti. Bunu birilerine söyleyip Hayat'ı rezil edebilirim şuanda. Ama tabiki ben çok sevdiğim birisini onun yaptığı gibi küçük düşürme hatasına düşmem.
Bu yüzden onun apartmanının önünde bekledim. Güven abi apartmandan çıktı;
-Naber İnanç?
İnanç;
-İyidir abi. Senden naber?
Güven abi;
-İyidir İnanç hayırdır birşey mi oldu?
İnanç;
-Yok ne olacak ki?
Güven abi;
-Ne bilim? Hayat'la küstünüz galiba. 
İnanç;
-Yok küslük falan nereden çıkarıyorsun?
Güven abi;
-Öyle duydum. Bana da Gül söyledi. Hatta ona da şurada oturan abla söylemiş....
İnanç;
-Ha size de laf çıktı dimi? O ne yapmış bu ne yapmış, ya bir işinize bakın ya?
Güven abi;
-Bende şimdi işe gidiyordum. Hadi allahaısmarladık.
İnanç, Güven abinin gitmesiyle rahat bir nefes aldı. Hayat, dedikodu malzemesi olmakla neyi kastediyordu şimdi anladı.
Hayat'ın anne babası birazdan apartmandan çıktı. 
İnanç öne atılıp;
-Merhabalar efendim. 
Hayat'ın babası;
-Merhaba. 
Selamlaşıp gittiler. 
•••••••
Hayat evde müzik dinleyip otururken sehpanın üzerinde duran kek gözüne çarptı ve tam keki açıp yiyordu ki telefon çaldı. Annesinin aradığını gören Hayat hemen açtı;
-Efendim anne?
Annesi;
-Ne yapıyorsun kızım? İlacını içtin mi?
Hayat:
-İçtim. Kek yiyorum şimdi.
Annesi:
-Telefonu geç açtın da. İyisin dimi? Biz geliyoruz birazdan.
Hayat:
-Telefon yataktaydı. İyiyim ben yok bir sorun merak etme. Ne kadar erken bitmiş işiniz, gelin hadi, bekliyorum.
Annesi:
-Geliyoruz, hadi görüşürüz 👋🏻👋🏻👋.
Hayat telefonu kapatıp yerine oturdu. Telefon tekrar çalmaya başladı;
-Alo.
Karşıdaki ses;
-Alo. Hayat bir aşağıya gelsene sana çok önemli bir şey söylemem gerek.
-Gül bak şimdi şakanın hiç sırası değil. Ne söyleyeceksen şimdi söyle. Annemler gelecek birazdan evde olmam lazım.
Karşıdaki ses;
-Annenler nereye gitti ki?
Hayat;
-Hastaneye. Sana bahsetmemiş miydim Gül?
Karşıdaki ses;
-Bana sürekli Gül deyip durma. Yani başkası aramış olamaz mı?
Hayat;
-Gül'ün numarasından başkası? Olacak iş değil. Mantıksız bir kere. Üstelik sen kimsin yani tanımıyorum seni?
Karşıdaki ses;
-Emin misin Hayat? Ya bak gece boyu seni düşündüm o kadar.
Hayat;
-Düşünme boşver. Şahsen ben tanımadığım insanı düşünmem.
Karşıdaki ses;
-Beni tanımıyor musun gerçekten? Yabancı mıyım ben senin için?
Hayat;
-Ya bak biz hiç tanışmadık tamam mı? Hiç bana yalan falan da söylemedin zaten. Ayrıca seni engelledim diye başkalarının numaralarından nasıl ikna ettin onları bilmiyorum ama oğlum sen bittin? Seni öldürmezsem bana da Hayat demesinler.
Karşıdaki ses tam konuşacakken telefon kapandı.
İnanç;
-Offf ya. 
Gül;
-Ne oldu İnanç? Barış sağlandı mı?
İnanç;
-Sen bu arkadaşını nasıl sevebiliyorsun?
Gül;
-İnanç, ne soruyorsun sen bana şimdi? Bak aramızı açmayı falan planlıyorsan öldürürüm seni!
İnanç;
-Of ya sen de mi beni öldüreceksin? Abi bu kızlar neden böyle?
Gül;
-Beğenmiyorsan git, kimseye de kendimizi beğendirme çabamız yok zaten.
İnanç;
-Peki teşekkür ederim ben gidiyorum.
••••••••
Ben İnanç, kimsenin umurunda olmayan İnanç, yani küçükken ailem de beni sevmezdi. Mahalleye gelince Hayat sever,sevdiririm kendimi dedim ama engel yedim. Anlayamadığım şey tamam amcam yüzünden hasta olmuş, ama bunun suçlusu benmişim sanki herşeyi ben yapmışım gibi davranıyor.


Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

İNANÇ VE HAYAT BÖLÜM 40: SEBEBİ YOK SEVGİMİZİN

Resim
sebebi yok sevgimizin Hayat, İnanç'tan tüm bu başına gelenlerin sebebini bekliyordu. Bir açıklama, bunca şeyin neden olduğunu bilmek onun da hakkıydı. İnanç derin bir nefes aldı ve anlatmaya başladı: -Hayat bak çok saçma ama sebebi yok yani. Tamam haklısın amcam yüzünden geldim tamam doğru birsürü yalan söyledim, ama seni seviyorum ve bu yalan  değil. Hayat: -Sebepsiz mi herşey? Boş yere durup dururken hayatımın içine ettin. Teşekkürler gerçekten yani sen olmasan ne yapacaktım ben bu hastalıklı halimle acaba? Ya siz bana karşı mısınız? Ben tam olayı unutuyorum normal hayatımı sürdürmeye çalışırken neden sürekli başıma iş açıyorsunuz? İnanç: -Hayat sakin ol. Benim suçum yok. Hayat: -Suçun büyüğü sende değilse ben de bir şey bilmiyorum. Hale bak ya, sen normal bir çocuk gibi binbir zorlukla büyü et sonra birilerinin amcası yüzünden ömür boyu bir hastalığın gölgesinde yaşa! Sonra da hiç alakasız biri "seni seviyorum" yalanlarla falan aklını çelsin. Ne bu İnanç ge...
Devamı

İNANÇ VE HAYAT BÖLÜM 50; HAYAL VE GERÇEK

Resim
Hayat, son olanlardan sonra artık İnanç'la görüşmüyordu. Hayattan bıkkın bir Hayat vardı artık. Hiç bir şeyi eskisi gibi büyük bir mutlulukla yapmıyordu.  Can: -Abla sen İnanç abiyle küs müsün? Hayat: -Ne alaka? Yani neden böyle düşündün ki? Can: -Geçen gün seni sordu doktor yürüyüş vermiş ablan müsait olunca beraber yürürüz, dedi. Hayat: -Sen ne dedin? Can: -Geçmiş olsun dedim bir yerinde bir şey var mı diye sordum. Hayat: -O ne dedi? Can: -İyiyim yok birşeyim, dedi.  Hayat: -Başka bir şey dedi mi? Can: -Yok abla hem bana niye soruyorsun? Ben sizin aracınız değilim diye biliyorum ama. Hayat: -Bir daha konuşursan ona dedi ki; ablam seni sevmiyor boşa hayal kurmanın manası yok. Can: -Ben karışmıyorum hem gerçekten sevmediğine emin misin? Hayat: -Senin bir yere gitmen gerekiyordu sanırım dimi? Spor falan hadi canım kardeşim git sen en iyisi. Can: -Abla ben çocuk değilim biliyorsun dimi? Hayat: -Büyüdün de bana karşı mı geliyorsun sen? Can: -Biz neden normal kardeşler...
Devamı

İNANÇ VE HAYAT BÖLÜM 49: BİR SEN ÖNEMLİSİN ARTIK

Resim
Bir sana Birisi gördü mü ki bizi acaba? İnanç var ya bazen kızdım falan ama hakiki dostmuş. Sen ne dersen de ben buradayım dedi bana ve dediği gibi de yapıyor. Onunlayken her derdimi unutuyorum artık. Sanki hiç derdim yok gibi bakıyor bana. Tamam, güven vermedi bana hiçbir zaman, doğru ama benim ondan korktuğum kadar o da benden korkuyor hissediyorum.  Hem başkasıyla olmasına göz yummak büyük bir acı verir bana. İnanç, benimle olmak için o kadar oyun çevirmişken onu hayal kırıklığına uğratmak olmaz.
Devamı