HAYAT VE İNANÇ BÖLÜM 42: ELVEDA 2023
Bir yılı daha geride bıraktık. Hastalıkla, sağlıkla bir yıl daha bitti. Yıllar su gibi akıp giderken dönüp baktığımda hastalığımdan başka bir şey yokmuş gibi geliyor.
Bir de yani İnanç eksikmiş gibi geldi mahalleye. Karşı apartmandan bizi gözlüyor. Ona da çok takmamaya çalışıyorum ama artık bilmiyorum ne kadar beceriyorum. Çocuk taktı bana seviyorum diyor başka bir şey demiyor.
Hayır yani birisini sevmekte acele etmemek gerek. Bu, hemen ne ara tanıdı da ne ara sevdi beni anlamadım. Çok garip bir oyunun parçası oldum. Hem de çok yanlış bir zamanda.
Neyse bu yıl böyle oyunlarla, alaverelerle, rutin doktor kontrolleriyle falan geçti. Gelecek yıl en büyük dileğim İnanç'ın beni rahat bırakması ve kendi kendime birşeyler becermek. Kendi kendime yetebilmek istiyorum. Hiç hasta olmamış gibi, normal sağlıklı bir birey gibi herşeyimi kendim yapmak istiyorum.
Yılın son zamanlarında karşıma çıkan videolarda çok önemli bir şey farkettim. Ben kendimi sevmiyormuşum meğerse. Bir şeye ne kadar çok bakarsanız o kadar o şeyi sevmeye başlarsınız diyordu videoda. Ben kendim dışındaki herkesi seviyorum ama bir kendime yetemediğimi farkettim. Neden bilmiyorum ama aynada kendime bakmaktan çekiniyorum. Yani saçlarımı falan da taramak zor geliyor. Oysa ki saçlarımla ya da kendimle ilgilensem o kadar daha iyi hissedermişim. Öyle diyorlar. Ay Gül gibi konuştum şu anda 😂🤣😂🤣😂🤣😂🤣. Yeni yılda İnşallah kendime daha çok bakma fırsatım olacak.
Yorumlar
Yorum Gönder