İNANÇ VE HAYAT BÖLÜM 14: BÜYÜK KAZA

Hayat:

-İnanç, İnanç iyi misin? Cevap ver bana. Offf çok kötü çarpmış öldü mü ki acaba İnanç....

Can:

-Abla sakin ol bir gereksiz temizlendi hiç olmazsa.

Hayat:

-Can, ambulansı ara çabuk... İnşallah bir şey olmamıştır.

Can:

-Arıyorum abla.... Sen sakin ol.

Hayat:

-Ya nasıl sakin olayım adam ölüyor burada. İnanç, nolur aç gözlerini. Lütfen.

Can 112yi arar.

Can:

-Alo. Orman yolunda bir trafik kazası oldu bir yaralı var. Acil yardım gerekiyor.

Ambulans yola çıkar.

Can:

-Durumu nasıl?

Hayat:

-Ölüyor adam ya hem de benim yüzümden.

Can:

-Sen bişey yapmadın ki kaza yapmasının suçlusu sen olamazsın.

Hayat:

-Mahalleyi terketmeseydim böyle olmazdı şimdi.

Can:

-Bak olayda kimsenin bir suçu yok kendini suçlama.

İnanç:

-Of. Ne oluyor ya?

Can:

-Hem bak kendine geliyor.

Hayat nefes nefese:

-İnanç, oh çok şükür yaşıyorsun. Ambulans yolda merak etme. Yorma kendini.

İnanç:

-Siz kimsiniz?

Hayat:

-Hatırlamıyor musun?

Can:

-Hafızasını kaybetti galiba.

İnanç:

-Ben kimim burada ne işim var?

Hayat:

-Bunu biz de henüz bilmiyoruz maalesef. Kaza yaptınız.

Can:

-Nerede kaldı bu ambulans ya? Biz şimdi ne yapacağız?

Hayat:

-Korkma Can yapacak bir şey yok zaten hiçbir şey hatırlamıyorsa yapacak bir şey yok.

Can:

-Burada mı bıraksak acaba?

Hayat:

-Yok bir de diri diri toprağa gömelim tam olsun. Ya bak kötü birisi olabilir ama kim olursa olsun bu durumda bırakamayız. Ambulans gelinceye kadar bekleyelim.

Can:

-Sen bu adamı seviyorsun dimi?

Hayat:

-Ne alaka şuan?

Can:

-Yani ne bilim o kadar da gereksiz bir adam değil sanki.

Hayat:

-Ondan nefret ediyor olmam insanlık göstermeyeceğim anlamına gelmiyor. Aramızda ne olursa olsun bu insanlığımızı öldüremez.

Can:

-Sen bilirsin abla.

Yarım saat sonra ambulans gelir. 

Hayat:

-Ya adam öldü burada yani niye bu kadar geç kalıyorsunuz ki?

Ambulans teknikeri:

-Trafik vardı hanımefendi. 

İnanç'ı sedyeye alırlar. Hayat başından bir dakika olsun ayrılmaz. 

Hayat:

-Yaşayacaksın İnanç bak ambulans da geldi. İyi olacaksın.

Ambulans hemşireleri:

-Olay nasıl gerçekleşti?

Hayat:

-Benim yüzümden kaza yaptı.

Ambulans hemşireleri:

-Pardon anlayamadım.

Can araya girerek:

-Bizim bir suçumuz yok. Biz ablamla balkonda oturuyorduk arabasıyla evin önünden geçti sonra bir anda bir ses duyup çıktık.

Ambulans hemşireleri:

-Siz hastanın nesi oluyorsunuz?

Hayat:

-Eski sevgilisi. Bu da benim kardeşim.

Ambulans hemşireleri:

-Bizimle hastaneye kadar gelmeniz gerekiyor.

İtiraz etmeden ambulansa binerler. Hayat, yol boyunca İnanç iyi olsun diye dualar eder. İnanç'ı bir gün böyle göreceği aklının ucundan bile geçmezken şimdi aynı arabada tam başucunda hareketsiz yatmaktadır. İnanç mahalleye geleli çok olmadığı halde Hayat sanki bu filmi daha önce yaşamış gibi hissediyordu. Hayat düşünürken Can'ın sorusuyla düşünceleri havada kalır.

Can:

-Siz sevgili miydiniz gerçekten?

Hayat:

-Ben öyle sanmıştım ama yanılmışım her zamanki gibi.

Can:

-Peki nasıl birisiydi? 

Hayat:

-Çok iyi birisi ama biraz gıcıktı tabi. 

Can:

-Gıcık derken Leyla gibi mi?

Hayat:

-Leyla gibi değil güzel gıcıklık yapıyordu. Çok güzel biriydi.

Can:

-Gıcıklığın güzeli mi olur ya? 

Hayat:

-Olur olur olmazsa da oldururuz hele bir iyi olsun. Gelsin mahalleye sağ salim bir daha hiç kızmayacağım.

Can:

-Abla sen bu sabah İnanç çarpmadan önce şikayet ediyordun bir daha dönmem geri diyordun şimdi ne değişti?

Hayat:

-İnanç, tek başına yaşıyor biliyor musun? Bu hastaneden çıkınca ona göz kulak olacak kimsesi yok.

Can:

-Ya bu İnanç seni bayağı değiştirmiş biliyor musun?

Hayat anlamayarak:

-Ne manada?

Can:

-Yani daha 2 dakika önce 'ne olursa olsun banane' modundaydın. Şimdi 'yeter ki yaşasın' modundasın. Gerçekten seviyor musun onu?

Hayat bu ani duygu değişimine şaşırarak:

-Galiba seviyorum. Yani bilmiyorum. Ama o bana tuzak kurdu dedim ya sana.

Can:

-E yani ne olmuş? Onun sana tuzak kurması kaza yapınca yardım etmene engel olamadı ama.

Hayat:

-Biliyorum ama of bilmiyorum yani biz birlikte olamayız.

Can:

-Neden? Yani sizi engelleyen ne?

Hayat:

-İnanç başlı başına bir engel zaten.

Can:

-Öyleyse ona söyle engeller aşılmak içindir.

Hayat:
-Doğru diyorsun ama yani ne bileyim.


Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

İNANÇ VE HAYAT BÖLÜM 40: SEBEBİ YOK SEVGİMİZİN

Resim
sebebi yok sevgimizin Hayat, İnanç'tan tüm bu başına gelenlerin sebebini bekliyordu. Bir açıklama, bunca şeyin neden olduğunu bilmek onun da hakkıydı. İnanç derin bir nefes aldı ve anlatmaya başladı: -Hayat bak çok saçma ama sebebi yok yani. Tamam haklısın amcam yüzünden geldim tamam doğru birsürü yalan söyledim, ama seni seviyorum ve bu yalan  değil. Hayat: -Sebepsiz mi herşey? Boş yere durup dururken hayatımın içine ettin. Teşekkürler gerçekten yani sen olmasan ne yapacaktım ben bu hastalıklı halimle acaba? Ya siz bana karşı mısınız? Ben tam olayı unutuyorum normal hayatımı sürdürmeye çalışırken neden sürekli başıma iş açıyorsunuz? İnanç: -Hayat sakin ol. Benim suçum yok. Hayat: -Suçun büyüğü sende değilse ben de bir şey bilmiyorum. Hale bak ya, sen normal bir çocuk gibi binbir zorlukla büyü et sonra birilerinin amcası yüzünden ömür boyu bir hastalığın gölgesinde yaşa! Sonra da hiç alakasız biri "seni seviyorum" yalanlarla falan aklını çelsin. Ne bu İnanç ge...
Devamı

İNANÇ VE HAYAT BÖLÜM 50; HAYAL VE GERÇEK

Resim
Hayat, son olanlardan sonra artık İnanç'la görüşmüyordu. Hayattan bıkkın bir Hayat vardı artık. Hiç bir şeyi eskisi gibi büyük bir mutlulukla yapmıyordu.  Can: -Abla sen İnanç abiyle küs müsün? Hayat: -Ne alaka? Yani neden böyle düşündün ki? Can: -Geçen gün seni sordu doktor yürüyüş vermiş ablan müsait olunca beraber yürürüz, dedi. Hayat: -Sen ne dedin? Can: -Geçmiş olsun dedim bir yerinde bir şey var mı diye sordum. Hayat: -O ne dedi? Can: -İyiyim yok birşeyim, dedi.  Hayat: -Başka bir şey dedi mi? Can: -Yok abla hem bana niye soruyorsun? Ben sizin aracınız değilim diye biliyorum ama. Hayat: -Bir daha konuşursan ona dedi ki; ablam seni sevmiyor boşa hayal kurmanın manası yok. Can: -Ben karışmıyorum hem gerçekten sevmediğine emin misin? Hayat: -Senin bir yere gitmen gerekiyordu sanırım dimi? Spor falan hadi canım kardeşim git sen en iyisi. Can: -Abla ben çocuk değilim biliyorsun dimi? Hayat: -Büyüdün de bana karşı mı geliyorsun sen? Can: -Biz neden normal kardeşler...
Devamı

İNANÇ VE HAYAT BÖLÜM 49: BİR SEN ÖNEMLİSİN ARTIK

Resim
Bir sana Birisi gördü mü ki bizi acaba? İnanç var ya bazen kızdım falan ama hakiki dostmuş. Sen ne dersen de ben buradayım dedi bana ve dediği gibi de yapıyor. Onunlayken her derdimi unutuyorum artık. Sanki hiç derdim yok gibi bakıyor bana. Tamam, güven vermedi bana hiçbir zaman, doğru ama benim ondan korktuğum kadar o da benden korkuyor hissediyorum.  Hem başkasıyla olmasına göz yummak büyük bir acı verir bana. İnanç, benimle olmak için o kadar oyun çevirmişken onu hayal kırıklığına uğratmak olmaz.
Devamı