BİRAZ CESARET

hadi kalk gel bul bir bahane

Hayat'la ona olan duygularımı konuşmak istiyorum ama maalesef ki beni dinlemiyor. Hayır yani bahanelerle beni oyalıyor ve bu daha ne kadar sürecek bilmiyorum. Konuşmam gerekiyordu üst kata Güven abinin yanına çıktım.

Güven:

-Hayırdır İnanç, iş yok mu?

İnanç:

-İzin günüm bugün. Sana birşey danışmak istiyorum.

Güven:

-Tabii buyur İnanç.

İnanç:

-Hayat'la son günlerde doğru dürüst konuşamıyoruz. 

Güven:

-Eee yani? Siz hiç doğru dürüst konuştunuz mu ki?

İnanç:

-Öyle değil fırsat bulup da bir araya gelemiyoruz yani.

Güven:

-İnanç, şimdi de işten çıkmak istiyorum deme bana.. Zaten seni orda işe sokmak için o kadar uğraştık yani adamlara o kadar yalvarıp da şimdi mahcup olmak istemiyorum. Artı ben bundan sonra senin işlerine karışmıyordum zaten. Hatırlarsan geçen gün kalbimi fena kırmıştın.

İnanç:

-Yanlışlıkla oldu abi çok özür dilerim. Çok çok pişmanım.

Güven abi:

-Kalbim kırıldı bir kere. Daha bana danışma. Üstelik Hayat sana ne yaparsa haklı şuan.

Güven abi, İnanç'ı evden kovdu.

İnanç, şimdi Güven abinin de güvenini kaybetmişti. Aşağı indi ve tam o sırada Hayat'la karşılaştı.

Hayat apartmanına çıkıyordu.

İnanç:

-Konuşabilir miyiz biraz?

Hayat:

-Konuşacak birşey kaldı mı ki?

İnanç:

-Bunlar hep bahane, farkında mısın? 

Hayat:

-Ne bahanesi ya ne saçmalıyorsun sen? Ben senin gibi aptalca yalanlar söylemiyorum en azından.

İnanç:

-Hayat yalan ve bahanelerden kurtulmamız lazım.

Hayat:

-Sen kendini kurtar önce bu oyundan beni boşver.

İnanç:

-Boşveremem Hayat, sen benimsin.

Hayat:

-Ben senin değilim hiç bir zaman da düşündüğün gibi bir şey olmayacak.

İnanç:

-Sen benim evime bile geldin yatağıma kadar yattın. Daha neyden korkuyorsun?

Hayat şaşırmış bir şekilde:

-Ben ne zaman öyle bir şey yaptım. Kandırıyorsun yine beni.

İnanç:

-Gece yarısı şekerpare falan getirmedin ya zaten, doğru haklısın rüya gördüm ben sanırım.

Hayat:

-İnanç unutalım bunları tamam bir yanlışlık oldu. Unutalım gitsin.

İnanç:

-Hayat sen benden çekiniyor musun?

Hayat:

-Yok daha neler.... 

İnanç:

-Bahaneler, bahaneler hiç bitmeyen bahaneler.... Hayır yani çok mu zor birlikte olmamız?

Hayat:

-Okuyorum sınavların arasında iyi patlak veriyorsun. Öldür beni daha kolay.

İnanç:

-Beni kesinlikle hiç anlamıyorsun. Ne var birazcık cesaret gösterip benimle olsan.