BEN YORULDUM HAYAT

Ben yoruldum Hayat
Ben gerçekten yoruldum. Başta bir oyun gibiydi herşey gerçek olamaz gerçekten engellemiş olamaz dedim. Birkaç gün müsaade ettim ama o birkaç gün bir ay olacak yarın.
Hayat, gerçekten ismi gibi kendi de yorucu. Güzel ama darbesi bir hayli ağır. Acaba o da beni düşünüyor mu? Gerçi düşünse engeli kaldırırdı bu zamana kadar.
Can, da selamı, sabahı kesti benden. Hayat herkesi kendisine çekmiş, kimse konuşmuyor benimle. Gerçekten yoruldum artık. Acaba ilk tanıştığımızdaki gibi piknik mi düzenlesem? Ama tüm mahalleye değil, sadece ikimize. Bu iyi aklıma geldi. Şimdiden çok heyecanlıyım.


Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

İNANÇ VE HAYAT BÖLÜM 40: SEBEBİ YOK SEVGİMİZİN

İNANÇ VE HAYAT BÖLÜM 50; HAYAL VE GERÇEK

İNANÇ VE HAYAT BÖLÜM 49: BİR SEN ÖNEMLİSİN ARTIK