İNANÇ VE HAYAT BÖLÜM ; APARTMAN TARTIŞMASI

İnanç sabah kalktığında saat hayli geçti. Güven abi tarafından bir telefon geldi.

İnanç telefonu aldı ve açtı.

İnanç:

-Ne oldu Güven abi?

Güven abi:

-Ne o İnanç? Neden işe gelmedin, hasta mısın?

İnanç:

-Yılbaşı tatiline girmemiz gerekmiyor muydu bugün?

Güven abi:

-Bugün değil yarın karıştırdın galiba.

İnanç:

-Bugün Hayat'ı gördün mü?

Güven abi:

-He gördüm sana selam söyledi. Yarabbim Hayat'ın başka işi gücü olamaz mı?

İnanç:

-Görmedin mi gördün mü?

Güven abi:

-Dün gördüm sizin kapının önünde bekliyordu sonra da gitti.

İnanç:

-Madem bizim kapının önünde bekliyordu benim niye haberim yok?

Güven abi:

-Orasını bilemem İnanç, hem yani ben anlamadım siz ne yapıyorsunuz?

İnanç:

-Ben Hayat'ı seviyorum. 

Güven abi:

-Neden peki? Hem yani sen bizim mahalleye yeni gelip de mahalleden kız alabileceğini mi sanıyorsun?

İnanç:

-Yani bırak peşini mi diyorsun? Amcama ne diyeceğim peki? Siz hiç beni düşünmüyor musunuz? Hep Hayat'tan taraf oldunuz.

Güven abi:

-Ya bak ne bekliyordun? Yani apartmana geldin diye kendini birşey mi sanıyorsun? Bak Hayat bu apartman yapıldığından beri burada. Yani hiç kusura bakma da sen Hayat'la bir olamazsın.

İnanç:

-Ya neden anlamıyorsunuz beni? Ben Hayat'ın yanında olmak zorundayım yoksa amcam beni öl-dü-rür....

Güven abi tam konuşacağı sırada Can oradan geçti. Can:

-Kim kimi öldürüyor ya? Olay mı var?

Güven abi:

-Hiç sorma Can ya bu adam ablanı takip etmezse ölecekmiş sözde.

Can:

-Kim İnanç abi mi?

İnanç:

-Evet Can ablanı takip etmem gerekiyor ama birileri hep engelliyor.

Can:

-Güleyim bari🤣😂🤣😂. İnanç abi sen şimdi öleceksen bunun sorumluluğunu alman gerek. Her şeyi böyle ablamın üzerine atman da bir yere kadar tamam güldük eğlendik artık ciddileşelim.

İnanç:

-Can bak şimdi biz ablanla da konuştuk ve ciddi düşünüyoruz.

Can:

-E banane yani. Ben sana daha önce de söyledim. Ablama çok müdahale etme dedim daha ne diyeyim ben? Hem üstelik ablamı benden istemeyi falan düşünüyorsan ben ablamı kimseye vermem.

Güven abi:

-Bravo Can, ağzına sağlık. 

İnanç:

-Peki madem öyle siz ne yaparsanız yapın ben de amcama burada olanlardan bahsedip sizi dava etmezsem o zaman ne yapacaksınız acaba? Mahkemede görüşürüz 👋🏻. 

Hayat evden çıkıp;

-Ne bu ses ya? Bir uyutmadınız insanı. Sabah sabah neyin tartışması bu? Hayır yani tartışıyorsunuz madem gidin dışarıda tartışın. Can sen de gel artık annem çağırıyor.

Can:

-Peki abla. İnanç'a dönerek;

-Bu iş burada bitmedi ama, sen bittin✊🏻✊🏻🤛🏻🤜🏻.

Can eve girdi ve ablasının yanına geldi.

Hayat:

-Çok önemli bir şey tartışıyordunuz herhalde. Neydi konu?

Can:

-Önemli değil abla bu akşam maç var da. 

Hayat:

-Kimin maçı var?

Can:

-Hiç öyle çok önemli değil.

Hayat:

-Önemli değil ve apartmanı birbirine kattı valla komşular az daha kavga edecekti.

Can:

-Tamam bir daha maç tartışması yapacağımız zaman dışarı çıkarız.

Hayat:

-İnanç hangi takımlı?

Can:

-Ne bileyim abla, sen bilmiyor musun?

Hayat:

-Neden bileyim? Çok mu gerekli sanki?

Can:

-Tamam abla sakin bana niye kızıyorsun?

Hayat:

-Kusura bakma Can ya İnanç'tan bahsedince heyheylerim geliyor.

Can:

-Umurumda değil diyorsun ama hep böyle yapıyorsun.

Hayat:

-Sana ne dedim ben İnanç lafı geçmesin bu evde demedim mi? Sen niye İnanç'tan bahsedip duruyorsun?

Can:

-Ben bahsetmedim sen İnanç hangi takımlı diye sordun? Konuyu açan sensin yani.

Hayat:

-Ben mi söyledim lafımı geri alıyorum. Gül'ü gördün mü bugün?

Can:

-Yok görmedim ama hastaymış galiba öyle duydum.

Hayat:

-Kim dedi ki?

Can:

-İşte onu söyleyemem.

Hayat:

-Niye ya?

Can:

-Yasak çünkü.

Hayat:

-İnanç söyledi demek ki. Hım kesin yanlış duymuştur. O doğru birşey yapmaz çünkü. Arar sorarım Gül'e ne yapıyor diye.

Can:

-Anne ne yemek yapıyorsun?

Annesi:

-Dolma mayalı poğaça ve simit yaptım, çay yemeği yani.

Hayat:

-Oh ne güzel.

Annesi:

-Bir tabak da yukarı çıkar hazırladım ben.

Hayat:

-Yok ne alaka yukarı falan gerek yok yemesinler.

Annesi:

-Çocuk yalnız yaşıyor kokmuştur götürelim ayıp olur.

Hayat:

-Hiç de bişey olmaz. Çocuk da yalnız yaşıyor diye o kadar acıma. Yalnız ama bizden güzel yaşıyor.

Annesi:

-Deme öyle gız. Götür sen. Kimin ne yaşadığını bilemeyiz.

Hayat:

-Ya ya bazen evdekinin ne yaşadığını da bilemediğimiz gibi dimi?

Annesi:

-Sen şimdi bu tabağı götürmeyecek misin?

Hayat:

-Hayır niye götüreyim yani?

Annesi:

-Niye götürmeyecekmişsin? Nasıl komşusun sen?

Hayat:

-Ben niye götüreyim Can götürsün o halde.

Can:

-Benim ne alakam var?

Hayat:

-Sende bu evin bir çocuğusun ya hani?

Can:

-Biz bugün İnanç abiyle görüştük zaten İnanç abi seni istiyormuş. Hani bana bişey getirmiyor artık diyor.

Anneleri:

-Tüh tüh tüh... Bak ne kadar ihtiyacı varmış çocuğun. Hadi kızım götür de gel bari.

Hayat:

-Offf. Yine bana kaldı ihale.